DİNLEYEN UNUTAMAZ

 

Suya hasret bozkır gibi dudağım.

Bilmem hangi ezginin peşinde koşacaktı,

Kaval seslerinin hışırtısında zaman.

Huzur, teselli verir serpintisi her an.

Daha akşama çok ırak.

Yayladan ovaya taşacak nağmeler,

Yanık türkü sesi kavaldan..

Dinleyen unutamaz hiç bir zaman.

 

Alihan ERDOĞAN

 

 

KAVAL ŞELALESİ

 

Şarlak başında birikmiş

Ay gibi gelinlik kızlar

Çoluklu çocuklu analar

Kocaman kocaman herifler

Dinler kaval şelalesinden ezgiler

 

Ruhları sarmaşıklar altında

Gizlenen kapılarını yepyeni

Ve kudretli bir büyü

Açabilecek bir kuvveti

Verir şarıldayan kaval şelalesi

 

Olmamıştır gidermediği keder

Gün görmedik ezgilerin

Onarır deli dolu gönülleri

Şakar saksağan kuşu gibi

Şarıldayan kavalın şelalesi

 

 

FİLDİŞİ KAVAL

 

Uçsuz bucaksız zaman içinde,

Ne güzel hayatı müzikle yaşamak.

Ezgisi buğulu lirik sesi pak.

Şekiller içinde derdimizden uzak.

 

Olmalı orkestraların baş direği,

En eski müzik aleti en bilineni,

Fildişinden kaval sesi okşar yüreği.

Mest olmuş canlılar bilirim.

 

Alihan ERDOĞAN

 

      

 

 KAVAL VE ÇOCUK

 

Benim çocuk kulaklarım,

Coşkunluğu ister.

Gönlüm belirsiz bir alem.

Sonuncusu değil,

Huzuru  ister.

 

Bir ses bir nefes,

Bana vereceğin tek şeydir.

Ötesini bütün şu dünyayı,

O zaten kimseye danışmadan,

Etmiştir armağan.

 

Benim çocuk kulaklarım,

Yıllarca kaval sesi dinler.

Her an sıcak hatırası,

Hoş sonuncusu değil,

Başlangıcıdır coşkunun.

 

 

DUDAKLARIN ARASINDAN

 

Erik kavala yamanmış,

Kıvrılmış parmaklar,

Bir iplik gibi üflüyor nefesi,

Dudakların arasından.

En mahir icracılar,

Nefes verse alete,

Dudakların arasından,

Çalınan yeni türkülerden,

Tatsın elalem,

Dökülen,

Dudakların arasından,

Aşktan meşkten,

Nağmelerden...

 

KAVAL SANATÇISI

 

Esmerle sarışın arası

Halk müziği kaval icracısı

Çalar zaman zaman

Orkestralara eşlik eder

O her zaman.

 

Kalın tüylü parmakları

Kapatıp açar delikleri

Dinletir ağır türküleri

O her zaman,

 

Uzun havaların yürümesi

Yavaş olur ağırlamaya dönülmesi

Coşkulu esintili havaları

Halayları horonları

Dinletir

O her zaman

 

 

DİNLETENDEN ÖTÜRÜ

 

Çalar dilsiz kavalım

Sızlar yüreğim

Türkülerle ağlar gözlerim

Yoktur bir kederim

Dinlemekle yetinirim

Dinletenden ötürü

 

 

KUZULAR

 

Sürmeli kuzular

Erik rengindedir bahar

Anasının ardı sıra

Koşan kuzular

 

Kekik dağında otlanır

Keklik pınarında sulanır

Kuru gölde yalanır

Tatlanır kuzular

 

Dağdan ağıla

İndiler sıra sıra

Dinlediler kaval sesi

Sahibinin ardı sıra.

 

MASAL MAĞRALARINDAN

 

Daldan dilden ezgilerin

Masal mağaralarından namelerin

Bir serçe yavrusu gibi

Daldan dala yüreklere

 

Uçar gider konar gönüllere

Masal mağaralarından

Kavalın ardı sıra

Her daim türkülerle

 

Masallara aldandık

Dağdan aktık bayıra

Bıraktık dünya değer

Gerçekleri  geride

 

Yalnız bu dünyanın

Suyu olsaydı dinen

Tarlasıyla uğraşan

Sürüsüyle geçinen.

 

 

YEŞEREN TÜRKÜLERİN

 

Süzüm süzüm süzülen

Seherin ilk ışıkları

Altında o ağacın

Çeşme başında.

 

Sesi derinliklere inen

Bilinmezliğinde derinliklerin

Ağır ağır örgüleniyordu

O güzel kaval sesin.

 

Gene böyle çarpardı

Aksın o yara

Böyle savrulurdu

Yelle türkülerin.

 

Sonsuz ufuklarda

Düz ovada

Yeşeren türkülerin

Savrulur kaval sesin.

 

 

KAVAL

 

Ey kaval bir gece,

Sükut derin,

Çıt yoktu etrafta uzakta.

Suları şırıl şırıl akan,

Çeşmelerin

Şırıltısından başka.

Birden şu yeryüzünün

Bilmediği bir nefes

Büyülenmiş vadinin

Yankısıyle inledi.

Börtü böcek kulak kesildi.

O hayran olduğum ses,

Şu sözleri söyledi:

Zaman dur artık geçme,

Bahtiyar saatler siz

Akmaz olunuz artık.

En güzel günümüzün

Tadalım o süreksiz

Hazlarını azıcık.

Ey kaval dilsiz kaval!

Mağralar kuytu orman

Siz ki zaman esirger

Tazeler havasını.

Ne olur ey tabiat;

O günlerin saklasan,

Bari hatırasını.

 

 

DERT ORTAĞI

 

Teselli bulur dert ortağı kavaldan

Doyamadığı eserleri dinlerken

Kendinden başkası olması değil

Dinleyende bulunan bir şeyi verirken.

 

Bilen bilir seni dinler

Kendini bulur her insan sende

Dinleyerek alır o hazzı

Yaşamak lazımdır her anı.

 

Gün gelir her şeyden bezilir

Bırakarak bir demet silsilesi geride

Dinlenir savrulan yelle türkülerin

Uyarak varlığını kuvvetle çeken bu sese.

 

 

MAZİYE AİT HATIRALAR

 

Hayalimi uçuran bineği,

Sonsuzluk sahasına doğru sürdüm.

Menzil almağa koyuldu kavalım.

Tatlı tatlı gönlüme akar,

Maziye ait latif hatıralar.

 

Uçmaya başladı uyuyan her şey,

Gök komşumuzun çehresinde,

Nağme şekline bürünerek,

Bir çok şeyler söyler,

Bütün varlıkları ilkbahar.

 

 

 

Hayvanıyla bir arada keyif çatan,

Gönlünde yurt aşkı, dilinde vatan,

Bir miras yorganda dördü bir yatan,

Bu milletin efendisi bu mudur?

 

Yağ yapar, bal yapar kendi yiyemez,

Eskiye şükreder, acar giyemez,

Haksızlığı bilir amma diyemez,

Memleketin efendisi bu mudur?

 

Haksız yere öldürülse kader der,

Yalan dünya, eri geçi keder der,

Böyle gelmiş işte böyle gider der,

Bu milletin efendisi bu mudur?

 

Yıllarca bir yırtık aba bürünür,

Bin dert ile sürüm sürüm sürünür,

Yürürken arkadan kıçı görünür,

Memleketin efendisi bu mudur?

 

Altı kalbur gibi ayakta çarık,

Tırnaklar çatlamış, ayaklar yarık,

Yaylanın yiğidi göğüs kabarık,

Bu milletin efendisi bu mudur?

 

Kilimden kapılı, kağıttan camlı,

Asfalt aleminde efendi namlı,

Bir çorba sonunda şükürle gamlı,

Memleketin efendisi bu mudur?

 

Tren salonunda muşamba post bu,

Ağlayıp ölene, yanana dost bu,

Bir topal öküze amir bu, üst bu,

Bu milletin efendisi bu mudur?

 

Altına serdiği bir yüzsüz döşek,

Acı söz içine bir mermi fişek,

Askerde, ofiste, nüfusta eşek,

Memleketin efendisi bu mudur?

 

Tahsildar jandarma ölmez kocası

Dua ile geçer bütün gecesi,

Kömür bilmez, tezek kokar bacası,

Bu milletin efendisi bu mudur?

 

Yağsız düğürcüğü tuzla tadırtan,

Tarlada çift koşar ağarırken tan,

Yazın üç ayda bir gömlek çıkartan,

Memleketin efendisi bu mudur?

 

Bir ayran tasını helal dikemez,

Yirmi dört saatte bir diz çökemez,

Canına tak dedi artık çekemez

Bu milletin efendisi bu mudur?

 

Hayatın direği para der, para

Sabun yok, kir çıksın vücut kapkara

Binlerce yıl geçse bitmez bu yara

Memleketin efendisi bu mudur?

 

Ne kadar söylesem edemem tarif,

Gönülde serseri, dillerde zarif,

Assalarda korkma öğretmen Arif,

Bu milletin efendisi işte Bu!

 

Arif ARSLAN (İlköğretim Müfettişi)

 

Aşık Mahsuni tarafından türkü yapılan şiirin tamamı.

 

Demen bunu niye meye başladım

Elkızı kahrını çekmek kolay mı?

Demeyin genç yaşta niye yaşlandım

Elkızı kahrını çekmek kolay mı?

 

Hemi yazlık hemi kışlık köşk ister

Etrafında dönen bir uşak ister

Altına kuş tüyü bir döşek ister

Elkızı kahrını çekmek kolay mı?

 

Kapının önünde ister Mersedes

İster bağır, ister çağır, ister es

Anlataman derdini tükenir nefes

Elkızı kahrını çekmek kolay mı?

 

Zamanlı zamansız gelir bohçacı

Diyemem ki hanım bak ayın kaçı

Düşünceden başlar midede sancı

El kızı kahrını çekmek kolay mı?

 

Koltuk dedi hemen koyduk salona

Saz istedi alıp verdik oğlana

Evlenmek neyine sersem budala

Elkızı kahrını çekmek kolay mı?

 

Elkızıdır ister kola bilezik

Ne bilsin yokluktan ciğerim ezik

Geçersin Asımım canından bezik

El kızı kahrını çekmek kolay mı?

 

Asım DOĞANAY

 

Karaözü dergisinde ekim 2003 te yayınlanmıştır

 

Zaman geldi ben de iki evlendim,

Yorulmuştu başım sanki dinlendim,

Bir zamanda bu diyarda söylendim,

Basımıza neler geldi bilerek.

 

Acer hanım şaka yaptı, kes dedim,

Güreşirken yıkacaktı pes dedim,

Akşam oldu bir ay izin istedim,

Yıktı kaşlarını gitti küserek.

 

Haftadan haftaya versek kararı,

Perşembe günleri eylesek karı,

Hanım pazarlığın yoktur zararı,

Çattı kaşlarını geldi gülerek.

 

 

İhtiyarım yasım elliye doldu,

Beş gün izin dedim üçe sulh oldu,

Coşkun gönül şimdik hasmını buldu,

Aldı şeftaliyi kesti dilerek.

 

Bizde hanımınan girdik şakaya,

Şaka yaptık güldük hem kahkahaya,

Hanım peşin ister koymaz bakaya,

Sulha tabi her haftayı bölerek.

 

Ben elli dört kilo hanımım doksan,

Döksem kolanyayı gül gibi koksam,

Gündüz işim iyi ama gece isim noksan,

Noksan hanım noksan gelerek.

 

Asık IŞIK

 

Ahmet ÖZERDEM'in, Karaözü Dayanışma Derneği kültür yayınları arasında yer alan, "Asık Işık Hayatı ve şiirleri" adlı eserinden alınmıştır.

Karaözü dergisi 2001 aralık ayında yayınlanmıştır.

 

Ne haldayım ela gözlü sevdiğim,
N'olur suna boylum gör beni beni
Yarinden ayrılıp yaslı gecenler
Her sabah her akşam der (*) beni beni.

 
Konuşursan sohbet olam, dil olam
Değmen bana yana yana kül olam
Sen bir bahçıvan ol ben de gül olam
Uzat da ellerin der (**) beni beni.

 
İnsan kısım kısım, yer damar damar
Kaşların lamelif yüz şems-i kamer
O ince beline olaydım kemer
Yakışır sevdiğim sar beni beni.
 
Değişmiş donunu olmuş üveyik  
Şahine benziyor hey gözü büyük
Sen bir avcı olsan, bende bir geyik

Doldur tüfeğini vur beni beni.
 
Gözüm görmez oldu kanlı yaşlardan
Yatamıyom hayal meyal düşlerden
Sevdiğim üstünde uçan kuşlardan
Her seher vaktinde sor beni beni.
 
Hüseyin’im ustasını bulayım
Değmen bana yana yana öleyim
Güzelim kapına köle olayım
Müşteri bulursan ver beni beni.

Aşık Hüseyin Gürsoy (bu şiiri yazmasına neden olan yaşam hikayesi ve diğer şiiri aşağıda sunulmuştur)

(*)Söyler.
(**)Topla, devşir.

 

Hikmetine akıl fikir erişmez,

Giderim sevdiğim burada nem kaldı.

Aşkın atıyla gönül yarışmaz,

Ayınan devreden günde nem kaldı

 

Merhemi sarılır böyle yareye,

Emir Haktan imiş buna ne çare,

Bezirgânım kondum kervansaraya,

Kondum göçer oldum handa nem kaldı.

 

Kadir mevlam daha neler yaratır,

Ak üstüne yazılanlar karadır,

Vücudumuz üçyüz altmış paredir,

Dağıldıktan sonra tende nem kaldı.

 

İleri yaladık bir iki kaçın,

Mevlam affeylesin cümlenin suçun,

AŞIK’i ahrete çekiyor göçün,

Yeri yalan dünya sende nem kaldı.

 

Aşık Yakup GENÇ

(Aşık’i)

Derleyenler:

Oğuz KILIÇ – Faris KILIÇ

 

KARAÖZÜ dergisinden alınmıştır. Sayı:21 / Aralık 2002

 

Bir sam yeli idin estin bağıma 
İnan ki sevdiğim unutamadım. 
Acımadın zalim bu geç çağıma 
İnan ki sevdiğim unutamadım 

Elinde gül idim şimdi ne oldum 
Biryandan açarken biryandan soldum 
Derman arariken derde düş oldum 
İnan ki sevdiğim unutamadım. 

Ömrümce bu sevgi sürüp gidecek 
Ağlayanlar elbet bir gün gülecek 
Domurcuk güllerin kimler derecek 
İnan ki sevdiğim unutamadım. 

Aydıner’im hayat sizlerin olsun 
Günlerin hep neşe mutluluk dolsun 
Boş versen maziyi yerinde kalsın 
İnan ki sevdiğim unutamadım.


Aydıner KILIÇ 

Ölüme çare yok henüz ölmedik 
Zamlarla yoklukla bir gün görmedik 
Yetmez mi vatandaş bunu denedik 
Tarihe karıştı orta direğim.

Rahmet mi yağıyor yoksa zamlar mı 
Yoksulun halinden bunlar anlar mı 
Fakirin başında boran karlar mı 
Sokaklarda donan orta direğim. 

Oyunu verenler vermez olaydı 
Ampulü tavana takmaz olaydı 
Işıksız ampulün senin olaydı 
Ceryana çarpıldı orta direğim. 

Aydıner yan direk bizim adımız 
Orta direk öldü ondan yasımız 
Durmadan yağıyor her gün zamımız 
Bir deri bir kemik orta direğim. 

Aydıner KILIÇ

BEKLERİM ANNEM

Yaşım yirmi gurbet ele atıldım 
Asker olup silahıma sarıldım 
Ayrılığı ben bir şaka sanırdım 
Gönderin mektubu beklerim annem. 

Domurcuk gülündüm açmadan soldum 
Gurbete çıkmamış daha bir toydum 
Analı babalı yetim mi oldum 
Gönderin mektubu beklerim annem. 

Gurbet acı çekilmiyor dertleri 
Kalbime saplanan hasret okları 
Gözüm yaşı dolduruyor bentleri 
Gönderin mektubu beklerim annem. 

Aydıner’im ağlarım da gülemem 
Vatan borcum bitmeden de gelemem 
Anne baba size hasret ölemem 
Gönderin mektubu beklerim annem. 

KADINLAR GÜNÜ

Kadınlar günüymüş kimler hatırlar 
Dövülüp ezilen adsız kadınlar 
Onlarla güzeldir bütün yuvalar 
Evimin direği canım kadınım. 

Saygıyla eğildim işte önünde 
Kalbimde gülümsün dün ve bugünde 
Ayıramaz bizleri inan ölümde 
Evimin direği canım kadınım. 

Damarımda kanım ta ki yüreksin 
Eşi bulunmayan nadir çiçeksin 
Sen kadın değil de bence meleksin 
Evimin direği canım kadınım. 

Ben toprak sen yağmur yoktur ötesi 
Yuvamın ebedi batmaz güneşi 
Sensizsem istemem canı nefesi 
Evimin direği canım kadınım. 

Aydıner'im saygı selam sizlere 
Layıksın dünyada bütün güllere 
El ele sağlıkla nice günlere 
Evimin direği canım kadınım 


NOT: Biricik eşim ELİF’e hitap edilmiştir...

CANSU (KIZIMA)

Aldığım nefesim damarda kanım 
Nerdesin bir tanem bedende canım 
Sevgimle yanında ebedi varım 
Uğruna ölürüm kınalı kuzum. 

İncecik boyuyla benzer fidana 
Nemlidir gözlerim hasretten yana 
Canımsın bir tanem doyamam sana 
Ebedi kalbimde kınalı kuzum. 

TORUNUM CANSU İNCE'YE SEVGİLERİMLE

BİRİCİK (BÜŞRA)

Üstüne titrerim canımsın benim 
Şekerli şerbetim balımsın benim 
Resmine bakarak gönül eğlerim 
Ağlatma bizleri özledik kızım. 

İsmini anarım düşmez dilimden 
Ne zaman tutarsın dedem elimden 
Ceylanım severim canı gönülden 
Ellerin elimden ayırma kızım.

TORUNUM BÜŞRA İNCE,ye SEVGİLERİMLE

OLURMU SENSİZ

Rüzgarla gelsede kokun uzaktan 
Çekerim içime öper yanaktan 
Uzaktan uzağa kokun almaktan 
Ne yapsan kalbimden silemem OĞUL .

İçimden severim vermem dışıma 
Nazlıdır ORÇUN’um o tek başına 
Ceylanım doyamam siyah kaşına 
Ebedi kalbimde taşırım OĞUL. 

HAYLAZ YARAMAZ BİRİCİK TORUNUM ORÇUN İNCE’YE SEVGİLERİMLE

 

 

ARARIM SENİ

Arkadaş unutmam yıllar geçse de 
Yaşlansam can dostum ömür bitse de 
Toprak bedenimi alıp gitse de 
Ebedi kalbimde TAŞIRIM SENİ. 

Nedense kırıldın yazsan suçumu 
Kardeşçe dökersin belki içini 
Ağlarken silersin gözüm yaşını 
Yadeder günlerin ARARIM SENİ. 

Beni zor günlerimde 
Yalnız bırakmayıp 
Maddi manevi desteğiyle 
Yanımda olan bir tanecik 
CANDOSTUMA 

20/06/1967 Doğ tar 
DOĞUM GÜNÜN KUTLU OLSUN

 

Samsun’dan vatana doğan güneşim 
Şahini andıran keskin bakışın 
Karanlığı yırtan parlak ışığın 
Yeniden doğmaz mı vatana ATAM. 

Vatan karanlığa büründü Atam 
Kimlerin eline kaldı bu vatan 
Meclisin içinde vatanı satan 
Kalkıpta yüzüne tükürsen ATAM. 

Vatana ihanet doruğa çıktı 
Eserin İsminiz ortadan kalktı 
Kafayı yargıya, askere taktı 
Bağımsız TÜRKİYEN batıyor ATAM 

Cumhuriyeti siz nasıl kurdunuz 
Geceli gündüzlü kafa yordunuz 
Silaha bedenle karşı kodunuz 
Bilirim kemiğin sızlıyor ATAM. 

Hacıyı hocayı getirdik başa 
Odunsuz kömürsüz gireriz kışa 
Muhtaç olduk şimdi ekmeğe aşa 
Kalmadı eserin bilesin ATAM. 

Satıldı vatanda kalmadı toprak 
Göklerden inecek o şanlı bayrak 
Boşaldı bütcemiz kalmadı kaynak 
Türkiyen çöküyor gelesin ATAM. 

Uyuyor gençliğin gözü kapalı 
Mecliste imamım Kasımpaşalı 
Oturum yönetir eli sopalı 
Vatanı kimlere bıraktın ATAM. 

Aydıner düşmanın değil dışarda 
Dilerim bu millet çabuk coşarda 
Vatana bayrağa sahip çıkarda 
Kabirde kemiğin sızlamaz ATAM

Aydıner KILIÇ

Kuşsaray, Gökçam’ım bedenim canım

Kardeşiz bizlerde damarım kanım

Yobazlar bilsin ki kızılblaştanım

Canımdan cansınız AYIRMAN BİZİ.

Karpınar, İğdeli canımdan candır, 
Yerlikuyu köyü damarda kandır, 
Kaleköyüm bana onurdur şandır, 
Canımdan cansınız AYIRMAN BİZİ. 

Burunviran belli ufacık bir yer, 
Alevi, Kızılbaş diyorsa eğer, 
Tek vücut, tek yumruk olmaya değer, 
Canımdan cansınız AYIRMAN BİZİ. 

Adımız Kızılbaş var mı ötesi, 
Taplanın canlarım bizlik olası, 
Adını koyalım canlar obası, 
Canımdan cansınız AYIRMAN BİZİ. 

Büyükler bu sözler size yazıldı, 
Böldünüz bizleri mezat kazıldı, 
Adımız kızılbaş diye yazıldı, 
Canımdan cansınız AYIRMAN BİZİ. 

Toplanıp büyümek bize yakışan, 
Sarılıp el ele verip tutuşan, 
Acıda, sevinçte her an buluşan, 
Canımdan cansınız AYIRMAN BİZİ. 

Aydıner yürekten çağrı yapıyor, 
Okuyup canlarda destek oluyor, 
Canlarım durmadan selam yolluyor, 
Canımdan cansınız AYIRMAN BİZİ. 

Aydıner KILIÇ

Ezildim horlandım artık yoruldum 
Zulumün çoğaldı çokta kırıldım 
Canıma tak etti mecbur ayrıldım 
Aşkımın baharı solduda BİTTİ. 

Ne sevgi ne güven baktım olmadı 
Taparca sevdim de sabır kalmadı 
Oturup bir kere hatır sormadı 
Parça parça kalbim dökülüp BİTTİ. 

Kaçmazdım sevginden inan bıktırdın 
Araya surları örüp kaldırdın 
Sevgini kalbimden söküp yaktırdın 
Aşkımın baharı soldu da BİTTİ.

Aydıner KILIÇ

Ben ölümüne sevdim gerisi haram 
Korkmam ki ölümden gelmişse sıram 
Namussuz insana vermem ki selam 
Şerefim gururum onurum için. 

Her şeye sil baştan silip başladım 
Kalbimi sevdanla yakıp haşladım 
Gözyaşım durmadı her gün ağladım 
Şerefim gururum onurum için. 

Gözüme bakarak yalan söyleme 
Seviyorum diyerek gönül eğleme 
Aynada baktın mı yüzün rengine 
Şerefim gururum onurum için. 

Aydıner hislere oldu tercüman 
Senin dürüstlüğün külliyen yalan 
İnsana benzeyen zehirli yılan 
Şerefim gururum onurum için. 

Aydıner KILIÇ

Ey canlar bu karar gönül mü aldı 
Madımak sonunda devlete kaldı 
Zihniyeti belli korku da sardı 
Çevirin müzeye UTANÇ YERİNİ. 

Kebablar yapılmaz utanç yerinde 
Bizde yaralarsa çok ta derinde 
Yirminci asırda uzay devrinde 
Çevirin müzeye UTANÇ YERİNİ. 

Asılsın resimler yapılsın anıt 
Geleceğe kalır en büyük kanıt 
Yobazlara verilir böylece yanıt 
Çevirin müzeye UTANÇ YERİNİ. 

Yeter aydınların çektiği çile 
Yaktınız canları siz bile bile 
Bu nefret düşmanlık söyleyin kime 
Çevirin müzeye UTANÇ YERİNİ. 

Umarım madımak müze yapılır 
Yanan o canların resmi asılır 
İnsana saygıya sadık kalınır 
Çevirin müzeye UTANÇ YERİNİ. 

Aydiner susmadı susmaz her zaman 
Sizlerde yok imiş din ile iman 
İnsan yanmaz diyor o yüce kuran 
Çevirin müzeye UTANÇ YERİNİ.

Aydıner KILIÇ

Buyrun canlarım gelin Sivas'a 
Hortladı yeniden o Hızır paşa 
Kardeşler başladı kanlı savaşa 
37 canı aldı MADIMAK. 

Bir Temel vardı ki keçi sakallı 
İtfaiye vermedi canlarda yandı 
Davamız kapandı divana kaldı 
37 canı aldı MADIMAK 

Karamollaoğlu Temel’dir adı 
Banaz düşünceli sarıklı kadı 
Kanlı Sivas oldu Sivas’ın adı 
37 canı aldı MADIMAK. 

Timsahın gözyaşı tayyip seninki 
Zihniyet karanlık acı dilinki 
Canların hesabın er geç verinki 
37 canı aldı MADIMAK. 

Müzeye çevirin utanç yerini 
Aleviden çeksen kanlı elini 
Dilim susmaz kessen kolum, elimi 
37 canı aldı MADIMAK. 

Otuzyedi canı sizdiniz yakan 
Yakarak canları bayramı yapan 
İnşallah koparda seninde kafan 
37 Canı aldı MADIMAK. 

Aydıner susmadı kibarca yazdı 
Bu zihniyet geldi yobazlar artı 
Kafayı askere, yargıya taktı 
37 Canı aldı MADIMAK.

Aydıner KILIÇ

 

Göründü sonunuz kalmadı kaçış 
Referandumdan tayyip varmıdır çıkış 
Kanun değil senin yaptığın nakış 
Bilesin bu vatan SAHİPSİZ DEĞİL. 

Nice başbakanlar geldi ve gitti 
Yaptığın vurgunlar nihayet bitti 
Ampulün patladı ışığın gitti 
Bilesin bu vatan SAHİPSİZ DEĞİL. 

İnançlısın yetim hakkı yemedin 
İndirdin cebine doymak bilmedin 
Tayyip Şehidime kelle demedin 
Bilesin bu vatan SAHİPSİZ DEĞİL. 

Atamdan mirastır bu vatan bize 
Seçimle gelecen Tayyibim dize 
Milletin tokatı inecek yüze 
Bilesin bu vatan SAHİPSİZ DEĞİL. 

Aydıner korkmadan bildiğin yazar 
Erdoğan planını bu seçmen bozar 
Tayyipler mezarın kendisi kazar 
Bilesin bu vatan SAHİPSİZ DEĞİL. 

Aydıner KILIÇ

Oturup sahnede sazı çalanlar 
Saz çalarak fakir halktan doyanlar 
Ozanım diyerek halkı soyanlar 
Mahsuni’yi örnek alsan OZANIM. 

Ozanlar haklının yanında gerek 
Haksıza darbeyi vurması gerek 
Ezilen halkını bilmesi gerek 
Mahsuni’yi örnek alsan OZANIM. 

Halk sevgisi bilmez ozan olmayan 
Yoksul olup her an karnı doymayan 
Haksıza dur deyip hakkın sormayan 
Mahsuni’yi örnek alsan OZANIM. 

Aydıner’im yoksul halktan biriyim 
Bir canım var onu halka vereyim 
Ağalığa karşı şavaş vereyim 
Mahsuni’yi örnek aldım OZANIM.

BÜYÜK USTA OZANLARIN BABASI RAHMETLİ MAHSUNİ ŞERİF’İ SAYGIYLA ANIYORUM IŞIKLAR YOLDAŞI MEKANIN CENNET OLSUN MAHSUNİ BABA

Aydıner KILIÇ

Arkadaş güvenme yalan dünyaya 
Misafir gelmişiz bizler buraya 
Arkadaş olup ta gönül almağa 
Sizler ne dersiniz BİLMEM ARKADAŞ. 

Dostluğu severim öteden beri 
İnsan arkadaşını her an bilmeli 
İşte insanlığın budur temeli 
Sizler ne dersiniz BİLMEM ARKADAŞ. 

Her şey yalan işte dostluk kalıcı 
Kırıcı değil de olsak yapıcı 
Olsan da bey paşa ya da kapıcı 
Sizler ne dersiniz BİLMEM ARKADAŞ. 

Aydıner dünyanın çivisi çıkmış 
Haksızlık çıkardan insanlar bıkmış 
İnsanlık maalesef çıkara kalmış 
Sizler ne dersiniz BİLMEM ARKADAŞ.

Aydıner KILIÇ

On yıldır bir dava sona ermez mi 
Çektiğim acılar bana yetmez mi 
Başımdan şu bela çekip gidmez mi 
Boşayın bizleri yeter HAKİM BEY. 

Adliyeyi artık evimiz sandık 
80’ler yetmedi 90’na daldık 
Adalet bekledik sınıfta kaldık 
Boşayın bizleri yeter HÂKİM BEY. 

Olmaz ki bundan da daha kötüsü 
Suçlular bellidir yoktur ötesi 
Sizdedir hakim bey karar yetkisi 
Boşayın bizleri yeter HÂKİM BEY. 

Aydıner dosyana bakılmıyor ki 
Suçluya suçları sorulmuyor ki 
Göstermelik kadın olunmuyo rki 
Boşayın bizleri yeter BEY.

Aydıner KILIÇ

Ne olduysa orda o gece oldu 
Kalbime aşkının ateşi doldu 
İlk aşkımdı oda mahşere kaldı 
Yüzünü gözümden silemiyorum. 

Halen o geceye saygı duyarım 
Her yılbaşı inan seni anarım 
Aşkınla toprağa girmek kararım 
Aşkımı toprağa gömemiyorum. 

Adımı bilirsin aşık Aydıner 
Aşkınla bu kalbim hep feryat eder 
Aşkına vermişsem sonsuzca değer 
Bilesin kalbimden atamıyorum. 

Aydıner KILIÇ

Çileli hayatım gözlerim yaşlı 
Çürüttün ömrümü ey zalim KADER. 
Geçirdim ömrümü boranlı kışlı 
Bitirdin ömrümü ey zalim KADER. 

Ağlaya ağlaya kapandı gözüm 
Ağardı saçlarım döküldü dişim 
Yaşım yirmi iken büküldü belim 
Bitirdin ömrümü ey zalim KADER. 

Emsalimle kurdum bende bir yuva 
Onlar atlı oldu bende bir yaya 
Artık bizleri de koysan sıraya 
Bitirdin ömrümü ey zalim KADER 

Yazmakla bir türlü derdim bitmiyor 
Gideriz doktora çare bulmuyor 
Yavrusuz yuvada sadet olmuyor 
Bitirdin ömrümü ey zalim KADER. 

Aydıner uğraşma yoktur çaresi 
Kurumuş ağacın olmaz gölgesi 
Çocuktur bir evin tanrım neşesi 
Bitirdin ömrümü ey zalim KADER.

Aydıner KILIÇ

Çileli hayatım gözlerim yaşlı 
Çürüttün ömrümü ey zalim KADER. 
Geçirdim ömrümü boranlı kışlı 
Bitirdin ömrümü ey zalim KADER. 

Ağlaya ağlaya kapandı gözüm 
Ağardı saçlarım döküldü dişim 
Yaşım yirmi iken büküldü belim 
Bitirdin ömrümü ey zalim KADER. 

Emsalimle kurdum bende bir yuva 
Onlar atlı oldu bende bir yaya 
Artık bizleri de koysan sıraya 
Bitirdin ömrümü ey zalim KADER 

Yazmakla bir türlü derdim bitmiyor 
Gideriz doktora çare bulmuyor 
Yavrusuz yuvada sadet olmuyor 
Bitirdin ömrümü ey zalim KADER. 

Aydıner uğraşma yoktur çaresi 
Kurumuş ağacın olmaz gölgesi 
Çocuktur bir evin tanrım neşesi 
Bitirdin ömrümü ey zalim KADER.

Aydıner KILIÇ

Yıllar yılı bekâr kalıp otursam 
Ömrümce seni ben BEKLEYECEĞİM. 
Bahçende açılan gonca gül olsam 
Solmadan seni ben BEKLEYECEĞİM. 

Kerem aslı için aşka yanmışsa 
Mecnun Leyla için çöle düşmüşse 
Ferhat Şirin için dağlar delmişse 
Ya ölüm yada sen BEKLEYECEĞİM. 

Tomurcuk gül iken seninle açtım 
Bir zaman kalbinde tahta ulaştım 
Bu zalim sevdaya nasıl bulaştım 
Kara sevda ile BEKLEYECEĞİM. 

Aydıner aşkınla yanıp tutuşsun 
Akılsız başını taşlara vursun 
İstersen genç yaşta kurbanın olsun 
Aşkın kurbanıyım BEKLEYECEĞİM.

Aydıner KILIÇ

Nereye gitsende bulurum seni 
Unutma bir tanem seni seveni 
Elinle dikersin bana kefeni 
Sen aslı ben Kerem OLDUK OLALI. 

Seni alamazsam sanma yaşarım 
Alırım başımı dağlar aşarım 
Rüzgârla eserim sana koşarım 
Sen Şirin ben Ferhat OLDUK OLALI. 

Umutsuz sevdadır benim başımda 
Uyusam hayalin yine karşımda 
Durmadan çağlayan gözüm yaşında 
Sen Arzu ben Kanber OLDUK OLALI. 

Aydıner zorluğa asla aldırmam 
Namerdim harama başım kaldırmam 
Aşkımın gülüsün seni soldurmam 
Sen Leyla ben mecnun OLDUK OLALI. 

Aydıner KILIÇ

Tanışıp konuşmak bumu kötülük 
Sevmek sevilmek olsun ömürlük 
Ortada bırakmak olur nankörlük 
Kalbimdeki sevgin YETİYOR BANA. 

Kimseye yoktur ki benim minnetim 
Sevenim kim ise odur nimetim 
Kalbimde yerinse senin cennetin 
Sevdiğini bilmek YETİYOR BANA. 

Ben sana sen bana işte muhtacız 
Beddua vermesin bize atamız 
Sevgiyle kurulsun bizim yuvamız 
Sabırla beklemek YETİYOR BANA. 

Aydıner sevgiyle aşar engeli 
Kalplerde açmışsa sevgi gülleri 
Sevmişim bir defa nazlı dilberi 
Ölümsüz sevdansa YETİYOR BANA.

Aydıner Kılıç

Basında özgürlük yurtta özgürlük 
Uğur Mumcu’larla her an öğündük 
Bir kahbe kurşunla çokta üzüldük 
Yurdumun gür sesi susma BASINIM. 

İnsanlık basına saygı duyarken 
Aydınlar Uğur’lar bir bir ölürken 
Basınsa durmadan şehit verirken 
Cehalet fikrini kır sen BASINIM. 

Yirminci asırda bunlar yapılmaz 
Ey cahil basına bomba koyulmaz 
Gerici zihniyet iktidar olmaz 
Mumcu’nun kemiği sızlar BASINIM. 

Korkusuz kalemdi basında önder 
Okuyucu şimdi Mumcu’yu özler 
Verilir nedense tutulmaz sözler 
Karanlığa ışık olsan BASINIM. 

Mumcu’yu anmakla görevin bitmez 
Aydınlık olmadan karanlık gitmez 
Bilsinler Türkiyem İran’a dönmez 
Gecenin güneşi olsan BASINIM. 

Aydıner yazmakla bitmez görevin 
Doğruyu yazmaktır senin ödevin 
Hür fikir Hür basın bütün dileğim 
Cehalet zincirin kır sen BASINIM. 


Türkiyenin ve basının korkusuz kalemi sayın Uğur MUMCU’yu Rametle şükranla anıyorum bu ülkenin uğurlara çok ihtiyacı var.

Aydıner KILIÇ

Oturup şöylece baktım mazime 
Kaybolup gitmişim kendi kendime 
Baykuşlar tünemiş baba evime 
Beni gurbet elde KOYAN UTANSIN. 

Ellere baktıkça yanıyor içim 
Kardeş olmak mıdır benimse suçum 
Bu nefret düşmanlık bilmem ki niçin 
Beni gurbet elde KOYAN UTANSIN. 

Kopardı köyümden baba evimden 
Açılmış yaralar gayet derinden 
Ayırdılar beni güzel köyümden 
Beni gurbet elde KOYAN UTANSIN. 

Yedi kardeş hepsi ayrı köşede 
Haber yok ki keder ve de neşede 
Özlemim hasretim boynum bükse de 
Beni gurbet elde KOYAN UTANSIN. 

Baksan yedi kardeş çocuk onsekiz

Görseler tanımaz selam vermeyiz

Düşünüp demeyiz niye böyleyiz

Beni gurbet elde KOYAN UTANSIN.

Aydıner köyünü özler yürekten 
Oturup geçmişin geçir elekten 
Benim korkum gurbet elde ölmekten 
Beni gurbet elde KOYAN UTANSIN.

Aydıner KILIÇ

Senin o bakışın çaldı kalbimi 
Oysa aldadmışım kendi kendimi 
Gördüğü yerde de gülüp geçtimi 
Kahrından o anda SEN OLDA İÇME. 

İlk aşkım diyerek çokta sevindim 
Ne yaptımsa beni geri çevirdin 
Elleri koynunda ben bir kerizdim 
Kahrından o anda SEN OLDA İÇME. 

Hayal mi gerçek mi bende bilemem 
Doğuştan mahkumum asla gülemem 
Düşmüşüm aşkına geri dönemem 
Efkarından gel de SEN OLDA İÇME. 

Aydıner’im bitmez aşkın çilesi 
Çektiğin çileyi yoktur bilesi 
Şu yalan dünyadan göçüp gidesi 
Efkârından gel de SEN OLDA İÇME. 

Aydıner KILIÇ

Zülfün tellerine gül bağladım 
Aşkın ile ben kalbimi dağladım 
Viran olup soldu gönül bağlarım 
Melhem kar etmiyor SEN GEL SEVDİĞİM. 

Yılların hasreti büktü belimi 
Ağarttı saçımı döktü dişimi 
Anlamadım şu feleğin işini 
Melhem kar etmiyor SEN GEL SEVDİĞİM. 

Geçmiyor günlerim şu gurbet elde 
Sanki bir mecnunum ben ıssız çölde 
Seviyorum demek olur mu dilde 
Melhem kar etmiyor SEN GEL SEVDİĞİM. 

Aydıner yürekten çağırır seni 
Anlarsın gönülden seni seveni 
Ölürsem sararsın bana kefeni 
Melhem kar etmiyor SEN GEL SEVDİĞİM. 

Aydıner KILIÇ

Bu kadar yürekten çağırma beni 
Gelmek istesem de GELEMEM SANA .
Severim yürekten özlerim seni 
Gelmek istesem de GELEMEM SANA. 

Durma gel diyorsun bense gelemem 
Aşk zindanındayım neden bilemem 
Ölümüm yakındır sözüm veremem 
Gelmek istesem de GELEMEM SANA. 

Ayakta zincirler kelepçe kolda 
Aşk mahkumuyum kalmışım zorda 
Ölürsem elinle kefenim sarda 
Gelmek istesem de GELEMEM SANA. 

Aydıner suçumu yeni öğrendim 
Hâkimler sorunca mecbur söyledim 
Seviyorum dedim başka demedim 
Gelmek istesem de GELEMEM SANA. 

Aydıner KILIÇ

Pir Sultan Sivas’ta dergahın kurdu 
Ezilen toplumun önderi oldu 
Hızır gelip yurttan yuvadan kovdu 
Ali’yi severiz ALEVİYİZ BİZ. 

Sürdüler Banaz’dan gitti sürgüne 
Hızır paşa ateşi attı köyüne 
Başladılar aleviye zulüme 
Ali’yi severiz ALEVİYİZ BİZ. 

Demişti okuyup vali olursun 
Sivas’a gelip te beni asarsın 
Ekmeğin yediğin köyü yakarsın 
Ali’yi severiz ALEVİYİZ BİZ 

Ahmet Yesevi’den desturun aldı 
Uçarak hünkarım ummana daldı 
Hünkar, Kırşehir’de kararı kıldı 
Ali’yi severiz ALEVİYİZ BİZ .

Ejderhaya binip geldi Mevlana 
Taşa binip, karşı gitmişti ona 
Bağlıyız Pir’ime inançtan yana 
Ali’yi severiz ALEVİYİZ BİZ 

Aynıdır özümüz ve de sözümüz 
yolundan dönmedi hünkar pirimiz 
Bu yolda fedadır işte serimiz 
Ali’yi severiz ALEVİYİZ BİZ 

Aydıner’im bu yol bizim yolumuz 
Ya ALLAH Muhammet dara dururuz 
İbadet Cem’ledir onu biliriz 
Ali’yi severiz ALEVİYİZ BİZ

Aydıner KILIÇ

Her şey bitti artık aşkın değilim 
Sanma ki sanada geri dönerim 
Başım alır diyar diyar giderim 
Sakın arayıp ta SORMAYIN BENİ. 

Zaten bu dünyada yüzüm gülmemiş 
Kahpe felek halim nedir bilmemiş 
Beş yıldır benimle dalgasın geçmiş 
Sakın arayıp ta SORMAYIN BENİ. 

Çilemse bitmedi doldu taşıyor 
Yaramsa kalbimde içim yanıyor 
Sevgiyi kendince oyun sanıyor 
Sakın arayıp ta SORMAYIN BENİ. 

Aydıner’im bilki sensiz ölecek 
Bir nefestir oda uçup gidecek 
Mezarım üstünde otlar bitecek 
Mezarımda rahat BIRAKIN BENİ.

Aydıner KILIÇ

İnsanın hatası gülün dikeni 
Düşünsen dünyadan gelip geçeni 
Sevgisi uğruna zehir içeni 
Hatamız olacak ÇUNKİ İNSANIZ. 

Büyüğe saygıdır küçüğe sevgi 
Saygının, sevginin olur mu dengi 
Fark etmez insansa teninin rengi 
Hatamız olacak ÇUNKİ İNSANIZ. 

Kimisi sünnidir kimi alevi 
El ele kardeşce avşar çerkezi 
Kürdü, lazı, kucaklasak herkesi 
Hatamız olacak ÇUNKİ İNSANIZ, 

Aydıner, düşmanlık kalsın uzakta 
Tutuşun el ele elin uzat ta 
Tavizlere her an karşı olsak ta 
Hatamız olacak ÇUNKİ İNSANIZ.

Aydıner KILIÇ

Bu şiirlerin hepsi Sayın Aydıner KILIÇ tarafından Rahmetli Kenan Cem anısına ve onu ölüme sürükleyen kişi adına yazıldıklarından aynı sayfada yayınlamayı uygun gördük.

2010 yılında çok genç yaşta kaybettiğimiz Kenan Cem ışıklar içinde uyusun, mekânı cennet olsun. Allah sevenlerine sabır versin.

BEDENİN OĞUL

Sevdiğin kız için ölümü seçtin 
Gururun yemedi kefenin biçtin 
Gururun uğruna toprağa düştün 
Kara toprak sardı BEDENİN OĞUL. 

Şerefin onurun senin gururun 
Namuslu insana candan vurgunum 
Yürekte acımız bense yorgunum 
Kara toprak sardı BEDENİN OĞUL. 

Yoldaşın canların hepsi başında 
Gözyaşı sel oldu gönül kışında 
Verdiler toprağa bu genç yaşında 
Kara toprak sardı BEDENİN OĞUL. 

Namussuz o kızın bozukmuş huyu 
Sonları bellidir karanlık kuyu 
Onurla Gururla rahatça uyu 
Kara toprak sardı BEDENİN OĞUL. 

Allahım bumudur yazdığın yazı 
Namuslu aylenin namussuz kızı 
Yürek paramparça kalbimde sızı 
Kara toprak sardı BEDENİN OĞUL. 

Ondan başkasına vermedin meil 
Onurlu insana daima eğil 
Düşmanın kalbinde dışarda değil 
Kara toprak sardı BEDENİN OĞUL. 

Aydıner yürekten gelir acımız 
Namusuyla yaşar anne bacımız 
Namussuz insana budur sözümüz 
Kara toprak sardı BEDENİN OĞUL. 

ONURUNU GURURUNU NAMUSUNU SEVGİSİNİ BİLMEYENLER AŞKI SEVGİYİ KİRLETMESİNLER

OĞUL

Yüzlerin bembeyaz kağıda dönmüş 
Kırmızı al yanak sararıp solmuş 
Omuzlarına bak melekler konmuş 
Çekmekle biter mi hasretin OĞUL. 

Var mıdır imkânı yeri değişek 
Çektiğin acıyı verde bölüşek 
Hasretle sarılıp candan öpüşek 
Bilesin bu acı yaşatmaz OĞUL. 

Gülmedi gül yüzün doğuştan beri 
Sırtladın genç yaşta gamı kederi 
Ölsen de olmaz ki onun haberi 
Herkesin neşesi yerinde OĞUL. 

Aydıner dinmiyor yürekte sızı 
Oynamış bizimle namerdin kızı 
Ekmek tavşan olsun kendide tazı 
Namusu parayla sattılar OĞUL. 

SEVGİSİ, AŞKI UĞRUNA ÖLÜMÜ SEÇENLER ANISINA YAZILMIŞTIR.

 

AŞKI DEĞİL Mİ

Yüzünü görmeden açtım kalbimi 
Akrep olup soktun kendi kendini 
Kalbime boşalttın bütün zehrini 
Kerem’i öldüren AŞKI DEĞİL Mİ. 

Tertemiz kız iken çıktın hayırsız 
Yürekten sevmiştim seni vefasız 
Kapanmaz yaralar, ilaç faydasız 
Ferhat’ı öldüren AŞKI DEĞİLMİ. 

Kafayı yiyorum aklım almıyor 
Yüzüne tükürsem oda olmuyor 
Bu kadar yüzsüzlük acı geliyor 
Kanber’i öldüren AŞKI DEĞİLMİ. 

Şey ile ma ile geçti ömrümüz 
Yazılmış birkere kara yazımız 
Toprağın bol olsun Kenan Cem’imiz 
Mecnun’u öldüren AŞKI DEGİLMİ. 

Kenan Cem severek gitti ölüme 
Rahmetler okudum gonca gülüme 
Ateşler düşürdü mutlu evime 
Kenan Cem'i alan AŞKI DEĞİLMİ.

Aydıner bu kadar intizar yeter 
Gün gelir zalimde cezasın çeker 
Çıkmazsın karşıma insansan eğer 
Beni de öldüren AŞKIM DEĞİLMİ.

 

TUTTUM SÖZÜMÜ

Tereddüt etmeden yemin etmiştim 
Sana ya sen ya da kefen demiştim 
Tertemiz sevgimle sana gelmiştim 
Ölümü seçerek TUTTUM SÖZÜMÜ. 

Kışları soğukta yazın sıcakta 
Hainin peşinde kuzey Irak’ta 
Ecelim sen oldun değil tuzakta 
Ölümü seçerek TUTTUM SÖZÜMÜ. 

Ben seni sevmedim, bilirsen taptım 
Aldattın beni de kendini yaktın 
İhanet ederek etini sattın 
Ölümü seçerek TUTTUM SÖZÜMÜ. 

Sana değil kaderime küserim 
Harama bakmadan çeker giderim 
Musalla taşında temiz bedenim 
Ölümü seçerek TUTTUM SÖZÜMÜ. 

Aydıner Cem’ine okuyor rahmet 
Onuruyla öldü ona da şükret 
Satıp evi barkı burayı terket 
Ölümü seçerek TUTTUM SÖZÜMÜ. 

EN MUKADDES SEVGİ ONURUNDAN GURURUNDAN NAMUSUNDAN ÖDÜN 
VERMEDEN SADIK KALANLARINDIR

 

ŞEYTAN GÖRSÜN YÜZÜNÜ

Parayı görünce etekler fora 
Kolayı var iken gerek yok zora 
Ailene sürdüğün silinmez kara 
İstemem ŞEYTAN GÖRSÜN YÜZÜNÜ. 

İş buldu utanmaz sekreter oldu 
20 Yaş büyükte sevgili buldu 
Etiyle cebine para da koydu 
İstemem ŞEYTAN GÖRSÜN YÜZÜNÜ. 

Ofisi yapmışlar sevişme yeri 
Boynunda taşıyor dudak izleri 
Paradan başkada görmez gözleri 
İstemem ŞEYTAN GÖRSÜN YÜZÜNÜ. 

Namus ette değil bence yürekte 
Hakim ol nefsine biraz diret de 
Her şey yüreğinde bozuk niyette 
İstemem ŞEYTAN GÖRSÜN YÜZÜNÜ. 

Aydıner her insan aynı olamaz 
Namuslu insanlar ekmek bulamaz 
Aç kalır yinede etin satamaz 
İstemem ŞEYTAN GÖSÜN YÜZÜNÜ. 

 

KİME NE

Seviyorum diye gönül eğlemiş 
Namusa şerefe değer vermemiş 
Paradan başka da gözü görmemiş 
Alan razı veren razı KİME NE. 

Bakarsın kendine kondurmaz tozu 
Onurlu aylenin onursuz kızı 
Zavallı annesi, ciğerde sızı 
Alan razı veren razı KİME NE. 

Parayla tutacak ahret yükünü 
Başına çalaydın devre mülkünü 
Gururla okursun yaşam öykünü 
Alan razı veren razı KİME NE. 

Sen Okuyup yüksek tahsilin yaptın 
Namussuz yaşayıp paraya taptın 
En büyük zararı kendine yaptın 
Alan razı veren razı KİME NE. 

Aydıner; bizlerden uzakta dursun 
Sözüm kulağına küpede olsun 
İsterse başını taşlara vursun 
Alan razı veren razı KİME NE.

 

SUÇLU ARAMA 

Namus mu ekmek mi başının tacı 
Bahane olmasın evdeki bacı 
Sadece sen miydin tokların acı
O Senin içinde SUÇLU ARAMA. 

Bedava davalar boşa açılmaz 
Sigorta işsizlik bahane olmaz 
Bedeli ağırdır asla kaçılmaz 
O Senin içinde SUÇLU ARAMA. 

Bunca yıl işsizdin amma temizdin 
Patrona etini, kendini verdin 
Parayı görünce namusu sildin 
O Senin içinde SUÇLU ARAMA. 

Allahım çok versin zengin babanız 
Her öğün kuruldu yine sofranız 
Namusu satmakla oldu faydanız 
O Senin içinde SUÇLU ARAMA. 

Aydıner fakirdir onurlu yaşar 
Namussuz insansa paraya koşar 
Etini satanın aklına şaşar 
O Senin içinde SUÇLU ARAMA. 

BU ŞİİRDEN DERS ALMASI GEREKEN UMARIM ALIR HAYATINI DAHA FAZLA ZİNDAN ETMEZ ZARARIN NERESİNDEN  DÖNÜLÜRSE KAR OLDUĞUNU ANLAR 

SENİN

Cem’den emanettin bana ebedi 
Demiştin tenime haram değmedi 
Sanma ki bunu da kimse bilmedi 
Onurun gururun yok mudur SENİN. 

İnsan onurunu satmaz paraya 
Leke sürdün baba bacı anaya 
Dinamitler koydun kendin yuvaya 
Onurun gururun yok mudur SENİN. 

Dört duvar içinde sandın görülmez 
Kendine sürdüğün leke silinmez 
Bilesin namustan ödün verilmez 
Onurun gururun yok mudur SENİN. 

Parayı kimseler vermez havadan 
Civciv kanatlanıp uçtu yuvadan 
Şerrinden saklasın bizi yaradan 
Onurun gururun yok mudur SENİN. 

Aydıner’im elim senin yakanda 
Kul hakkı yenmiyor ise kuranda 
Hakkımı sorarım yüce divanda 
Onurun gururun yok mudur SENİN.

 

TAKTIN BOYNUZU

Kalbimin sahibi sensin diyordun 
İhanet ederek arkamdan vurdun 
Öldürmedin zalim, yaralı koydun 
Anaya babaya TAKTIN BOYNUZU. 

Namuslu kalsaydın taçtın başımda 
Olurdun yuvamda her an karşımda 
Bulduğun adamsa baban yaşında 
Anaya babaya TAKTIN BOYNUZU. 

İşi bırak yeter görün yüzünü 
Tutamazsın işte elin dilini 
Bulursun sokakta gerçek yerini 
Anaya babaya TAKTIN BOYNUZU. 

Senin için aştım karlı dağları 
Heder oldu bitti gençlik çağları 
Viran ettin mor sümbüllü bağları 
Anaya babaya TAKTIN BOYNUZU. 

Aydıner saklamaz söyler sözünü 
Kara toprak doyuracak gözünü 
Sonunda gösterdin gerçek yüzünü 
Anaya babaya TAKTIN BOYNUZU. 

Bu şiir Kenan Cem anısına yazılmıştır.       Gerçek sevgiler ölmez ebedi yaşar.

 

NEDEN OLMASIN

Belki bir gün yine köşe başında 
Ansızın bulursun beni karşında 
Resmini görürsün gözüm yaşında 
Baksana be zalim NEDEN OLMASIN. 

Kızarır suratın bakman yüzüme 
İnanmıştım kalleş bir tek sözüne 
Ateşler düştü mü şimdi özüne 
Mazlumun ahıysa NEDEN OLMASIN. 

Silemem kalbimden kalırsın orda 
Lekesiz kalmadın çamursuz yolda 
Sakince düşünüp doğruyu bulda 
Lekeli hayatın NEDEN OLMASIN. 

Aydıner suskunsa vardır nedeni 
Parayla satmadı temiz bedeni 
Şerefle namusla giyer kefeni 
Onurlu ölümse NEDEN OLMASIN.

 

YAŞARSIN ARTIK

Beş yıldır sevgimde kusur etmedim 
Duyduğum sözlere taviz vermedim 
Nankörlük ettin de bunu bilmedin 
Anlında lekeyle YAŞARSIN ARTIK. 

Sokaklar mekânın kaldırım evin 
Elinde telefon randevu verin 
Açtığın yaralar oldukca derin 
Anlında lekeyle YAŞARSIN ARTIK. 

Anılırsın ebedi baba adıyla 
O baban yaşıyor adı şanıyla 
Sürdüğün lekeyi öder canıyla 
Anlında lekeyle YAŞARSIN ARTIK .

Utansan arlansan çıkman karşıma 
Haramlar kattın ekmeğine aşına 
Evli adam vurulmadı kaşına 
Anlında lekeyle YAŞARSIN ARTIK. 

Adını yazamam saygım mazime 
Ağıtlar yakarsın kendi kendine 
Anan baban düşer namus derdine 
Anlında lekeyle YAŞARSIN ARTIK. 

Oğlumuz güzünü açtı seninle 
Aldattın oğlumu evli biriyle 
Yarın sokaklarda bulun sürüyle 
Anlında lekeyle YAŞARSIN ARTIK. 

Aydıner yazıyor sözüm alana 
Tek kurşun sıksaydın keşke kafana 
Kurban ol sen o anne babana 
Anlında lekeyle YAŞARSIN ARTIK.

GÜLÜP GEÇİYOR

Paraya kul olmuş şeytana köle 
Bakarsan namuslu istemem öte 
Satıyor etini göz göre göre 
Tükürsen yüzüne GÜLÜP GEÇİYOR. 

Katranı ezsen de olmuyor şeker 
Mayası bozuklar mayaya çeker 
Ar namus denince orada biter 
Tükürsen yüzüne GÜLÜP GEÇİYOR. 

Bilmem ki damarı benzemiş kime 
Onursuz yaşayıp düşmüşte dile 
Kendini paraya kaptırmış bile 
Tükürsen yüzüne GÜLÜP GEÇİYOR. 

Tertemiz aylesi saygı duyarım 
Bu kime çekmişse ona şaşarım 
Görmeyip yüzünü dağlar aşarım 
Tükürsen yüzüne GÜLÜP GEÇİYOR. 

Aydıner’im sözüm etin satana 
Namusunla sahip çıksan yuvana 
Gün gelir vurursun kalın kafana 
Tükürsen yüzüne GÜLÜP GEÇİYOR.

 

BANA NE

Çok yakında adın başlar o ile 
Korkarım sokakta düşersin dile 
Kimseler yüzüne tükürmez bile 
İsim senin, namus senin BANA NE. 

Sana sadakatten ödün vermedim 
Çok çektim acıyı sense bilmedin 
Utanıp, arlanıp günah demedin 
İsim senin namus senin BANA NE. 

Sokakta karşıma çıktığın anda 
Geçmişin canlanır o an kafanda 
Yaptığın günahtır baksan kuranda 
İsim senin namus senin BANA NE. 

Aydıner sevgide kusur etmedi 
Kızım dedi yarum dedi yetmedi 
Nankörlük etti de bunu bilmedi 
İsim senin namus senin BANA NE.

 

ELVEDA

Değmez ki elveda demekte sana 
Çarparım kapıyı bakmam ardıma 
Namusu sattınsa para uğruna 
İşte gidiyorum bana ELVEDA. 

Herşey bulunurda namus bulunmaz 
Utanıp arlanıp yüzü kızarmaz 
O haram paralar karın doyurmaz 
İşte gidiyorum bana ELVEDA.

Ar, namusu belli çuvala koymuş 
Satarak etini paraya doymuş 
Sigorta yaptırmış bahane buymuş 
İşte gidiyorum bana ELVEDA. 

Parklarda açılan güle benzedin 
Gelen koklar giden koklar demedin 
Yeminliyim haram nedir bilmedim 
İşte gidiyorum bana ELVEDA. 

Aydıner değmesin namerdin eli 
Tenimden uzaktır haramın teni 
ALLAHA bıraktım nankörüm seni 
İşte gidiyorum bana ELVEDA. 

NOT : Bu şiir Kenan cem anısına yazılmıştır

Aydıner KILIÇ

Bir şiir, bir türkü birde güzel söz,

Deli gönlüm bahar geldi sanıp ta uçma.

Sevda yeli esmemeli, sönmeli bu köz,

Bir yol bul ve diren kalbini açma.

 

Deli gönlüm coştun yine sel gibi,

Çağlamak neyine, yatağından git.

Taşkınlık yakışmaz, olma el gibi,

Girdiğinde çıkamazsın Dargeçit.

 

Her sevdaya kucak açma kanarsın,

Sade başkaları değil sende yanarsın.

Sevildiğini bil ama sen sakın deme,

Bırak zaman bu konuyu kapasın.

 

Sessiz sakin aksın içinde sevgi,

Kenardan bak ve seyret dalma derine.

Söyleneni dinle ama gösterme ilgi,

Alev alev yanar, yakar senide.

 

Seviyorum demenin türlü yolu var,

Bazen susarak ta diyebilirsin.

Gönül bu durumda senin işin zor,

Susta karşındaki duygunu bilsin.

 

Ayşe Özerdem Çolakgil

2009

Benliğine hakim değil

Orda burda geziyorsun.

Rezil rüsva olsan bile

Gönül bu yapar diyorsun.

 

Rakı, şarap fark etmiyor

Ne bulursan içiyorsun.

Seni yiyenden dost olmaz

Sahte dostluk kuruyorsun.

 

Mücadele güven ister

Bol keseden atıyorsun.

Kendin çaba göstermiyor

Hemen mendil açıyorsun.

 

Ziyafet, ilgi, ikramı

Eşe dosta sunuyorsun.

Destek, para ve külfeti

Niye benden bekliyorsun.

 

Bal diye zehiri sunup

Herkes yuttu sanıyorsun.

Beddualar tutar bir gün

İflah olman biliyorsun.

 

Her işte bir ince hesap

Sadece kar güdüyorsun.

Sorunları yok etmeden

Hemen köşe dönüyorsun.

 

Sana yandaş olmayanı,

Mal saffına katıyorsun.

Beleş, haram yemeyeni

Enayi mi sanıyorsun.

 

Kılavuzun Karga olmuş

Kokuyu almıyor musun?

Kin güdüp, insan kırmaktan

Niye hiç vazgeçmiyorsun.

 

Kim ne isterse istesin

Hiç itiraz etmiyorsun.

Karşı çıkmıyorsun ama

Söz veriyor, yapmıyorsun.

 

Şunu bil ki boş vaatler,

Kısa süre tutar itler,

Günü gelince yiğitler

Hesabını sorar bir gün.

 

Ayşe Özerdem Çolakgil

31 Aralık 2009

 

Gözler yaşla dolu, gönülde hüzün,
Hani düğün yapacaktın, oğluna güzün,
Her yer inliyordu, feryat figandan,
Eceli görmedi mi Şahruh’ta gözün.

Başını çarpmışsın her yer kan revan,
Perişan bilesin babanla, anan,
Hakkını helal et kızma bizlere,
Seni sevenlerdi arkandan bakan.

Orda geçersizmiş mevki, para, pul,
Yaşarken iyi idin, herkeslere kul,
Gelen gider, gidilen yer aynıdır,
Oğlun öksüz kaldı, eşin ise dul.

Acelen ne idi, neye yetiştin,
Mateme koydu bak, senin gidişin.
Herkesin bir bahanesi olur vuslatta,
Seninki si neydi, kimleydi işin.

Bizi sorarlarsa selam herkese,
Ömrü uzatmıyor dolsa da kese.
Er geç bizde geleceğiz senin yanına,
Kapılmamak gerek boşa hevese.

Bugün güneş yine doğdu sen yoksun,
Dostlar seni nasıl toprağa soksun.
Karaözü artık Bülent’siz kaldı.
Gittiğin yer ışık olsun, nur dolsun.

9 Mayıs 2010
Ayşe Özerdem Çolakgil 

Dostluk, dürüstlüktü baştaki amaç

Ruhun neden bozuk, kötülüğe aç

Allah ıslah etsin, ben uğraşamam

Seni yok etmeden kem sözlerden kaç.

 

İki elinde iki kara, çal sen herkese

Kinini kusuyorsun nefes nefese

Sana ne ettim ki hedef ben oldum

Neden sokmak istiyorsun beni kafese.

 

Rast getirmez bil ki Allah işini

Aksilikler bırakmasın peşini

O kadar anlattım ama almadın

Yüzün deri değil, camız meşini. 

 

Kitilik te yoktur senin üstüne

Her gelen tükürdü o kem yüzüne

Çevrende kimseye vermedin dirlik

Seni dost bilenleri koydun hüzüne.

 

Sana inanarak yaptım bir hata

Yeter artık bozguncu çeneni kapa

Alet oldum, maşa oldum, kavruldum

Çanak tuttum sana bende de hata.

 

 “Güvenme kimseye” diyorsun neden?

İhanet mi gördü, dostların senden

Kötü laf söyleyip kalp kırma sakın

Gün gelir ahrette sorulur tümden.

 

Ben seni dost bildim sen beni düşman

Tanıdığım için seni gönlüm bin pişman

Dostu dosta küstürdün, özün çürükmüş

Anlatmaya yetmiyor feryatla figan.

 

Bırak artık ben yoluma gideyim

Kusurum ne açık söyle bileyim

Tek dileğim, bunlar hep kâbus olsun

Uyanınca seni ben dost göreyim.

Ayşe Özerdem Çolakgil

08,05,2010

 

Hastalığın ilerledi sinsice

Acın çoktu dert çekerdin gizlice

Sandalyede otururdun sessizce

Gözünün ışığı söndü, gittin mi?

 

Akşama dek otururdun, bakardın

Seni görenlerin için yakardın

Dağ gibiydin eriyerek ne kaldın

Gözünün ışığı söndü, gittin mi?

 

Niye gittin demem çok çekiyordun

Ecel gelsin diye hep bekliyordun

Artık sağlık yoktu hep tekliyordun

Gözünün ışığı söndü, gittin mi?

 

Yiyemez içemez gezemez oldun

Gün geçtikçe eridin, sarardın, soldun

Çektiğin acıyla bağrını yoldun

Gözünün ışığı söndü, gittin mi?

 

Derin pul pul olup renk değiştirdi

Adım atmak sana zulüm gelirdi

Çocukların çok çektiğin bilirdi

Gözünün ışığı söndü, gittin mi?

 

Son öpücük imiş koydun alnıma

Epeydir gelmiyon dedin anama

Hafızan yerindeydi tanıdın ama

Gözünün ışığı söndü gittin mi?

 

Yolun açık olsun, engel tanıma

Sevdiklerin çıksın orda karşına

Sen aldırma gözümdeki yaşıma

Gözünün ışığı söndü, gittin mi?

 

Sağlık sorunlarını aşamıyordun

Ayağa kalkıp ta koşamıyordun

Yaşamak desek de yaşamıyordun

Dayım acıların, derdin bitti mi?

Gözünün ışığı söndü, gittin mi?

 

29 Temmuz 2010

Ayşe Özerdem Çolakgil

 

Hep teşekkür takdir aldı

Bu sene ikmale kaldı

Kendini iyice saldı

Hoşlanmıyor çalışmaktan.

 

Hedef belli çalışmak yok

Biliyormuş, bak karnım tok

Oyun arasına ders sok

Gün geçmiyor takışmadan.

 

Bizde herkes bak okumuş

Demişiz biz yanlış olmuş

Rehberlikçi sen bir konuş

Başaramaz çalışmadan.

 

Zorlayınca hep uyudu

Kapasitesi bu muydu?

İtiraz etmek huyuydu

At bunları yapışmadan.

 

Akıl verdim herkeslere

Yüzüm düştü bak yerlere

Çalış göreyim bir kere

ikaz edip sataşmadan.

 

Niye başın eğik olsun

Çalış kafan bilgi dolsun

Başarı rehberin olsun

Tembelliğe alışmadan.

 

Kafanı derslerine tak

Sen bilmezsen yanına bak

Yardım almak biraz da hak

Zarar olmaz paylaşmaktan.

 

Kaba kuvvet olmaz dedik

Çalışıyor oldun yedik

Dönem sonuna da geldik

Kopma sakın yarışmaktan.

 

Yaşım elli çalışmak zor

Zayıflarla beynimi yor

Mutlu musun diye bir sor

Yanıt vermem kapışmadan

 

Emek verdim gündüz, gece

Tekrar öğrendim harf, hece

Bu iş olmayacak bence

Vazgeçtim ben konuşmaktan.

 

Akıllısın başarırsın umarım

Umut yetmeyecek ondan korkarım

Sen takmazsın ben ne diye takarım

Tek başına başar ben karışmadan.

 

Ayşe Özerdem Çolakgil

8 Haziran 2010

 

 

Not: Bu şiirden sonra tek başına çalıştı ve sınıfı geçti. Bir anne için en büyük mutluluk çocuğunu başarılı görmektir.

 

 

Eline sahip ol diyorlar ise

Çalma ama vermesini bilsene.

Diline sahip ol diyorlar ise

Sövme ama övmesini bilsene.

 

Kimseyi kimseye düşman eyleme

Doğru gidenleri yoldan eyleme

Seninle paylaşılanları ele söyleme

Dost satmadan dost bulmayı bilsene.

 

Kimseyi incitmeden sür saltanatın

Bu dünyada kalacak evin ve yatın

Madem aynasısın sen de Allahın

Adil olup paylaşmayı bilsene.

 

Dedi kodu yapma biraz dokundur

Uzak durma sende bize sokul dur

Zalimleri sende sözle uğundur

Can almadan yermesini bilsene.

 

Kefenin cebi yok ama paraya

Sevabın seninle gelir oraya

Olumlu ol, tuz basma sen yaraya

İyilikle yol almayı bilsene.

 

Gençlik geçicidir bil ki herkese

Yaşıyorum diye kapılma hevese

Dolu olsa bile boşalır kese

Akıyorken doldurmasın bilsene.

 

Madem her şey sende senin özünde

Niye meymenet yok güzel yüzünde

Güven vermez oldu yalan sözün de

İkilikten zarar gelir bilsene.

 

Dostların iyi seç aldanma kanma

Yanlış seçtin ise kaderdir, yanma

Seni harcayanın adını anma

Dost değilmiş, yanılmışsın bilsene.

 

29 Temmuz 2010

Ayşe Özerdem Çolakgil

 

Söz doğru, yürek temiz, yolumuz birse

Canımı veririm yeter ki iste

Söz ağızdan bir kez çıkıyor bizde

Kırmayacaksan konuş, dostluk uğruna.

 

Amacınız açmaksa birlik yolunu

Yılanlarla doldurmayın koynumu

Hiç acımaz, kesin benim boynumu

Gelin, kurban edin dostluk uğruna.

 

Bazen meşaleyim hedefinize

Bazen engelim ben emelinize

Bazen maşayım ben ellerinizde

Ateşi benle tut dostluk uğruna.

 

Dostlara gönülden inanıyorsam

İnanıp yürekten savunuyorsam

Söz yalan çıkınca kahroluyorsam

Yalan demeç verme dostluk uğruna.

 

Bugün böyle diyorsun yarınsa farklı

Söylemlerin içinde hep gizler saklı

Üzülürüm inanmadıklarım çıkarsa haklı

Bana yalan deme dostluk adına.

 

"Söz meclisten dışarı" demeyeceğim

Gerçek dostlarımı ben bileceğim

Sahte dostlukları eleyeceğim

Göreve hazırım dostluk uğruna

 

Her zaman karşına gerçek dost çıkmaz

Köprüleri yapmak çok kolay olmaz

Yıkmak ise inan ki saniye almaz.

Bir adımda sen at, dostluk uğruna

 

Küsleri barıştırmak varsa aklında

Hemen arkandayım ya da yanında

Üç kağıt açmaktan sen gel kaçında

Doğruyu bulalım dostluk uğruna.

 

Katılmayabilirsin ama bent koyma

Dostmuş gibi görünüp beynimi yorma

Bugünden sonra da fikrimi sorma

Ya yolumdan çekil dostluk uğruna

Ya da huzur bulayım, sen de katılda.

 

Ayşe Özerdem Çolakgil

24 Ekim 2010

Kimimiz doktoruz, kimimiz hâkim

Neden olamayız konuya hakim

İyi niyetlisiniz biliriz lakin

Yine bize eksik etek diyorlar.

 

Bazen varlıklıyız bazen zibidi

Evde işte çalışırız it gibi

İsteyerek yaparız işlerimizi

Yine bize eksik etek diyorlar.

 

Yemekler yaparız önce aşçıyız,

İşyerinde memuruz biz işçiyiz,

Tarlalarda ameleyiz çiftçiyiz,

Yine bize eksik etek diyorlar.

 

Ne kahvemiz vardır ne de manita

Ar gelir bunları yapmak namusa

Durmaz konuşurlar yüze arkaya

Yine bize eksik etek diyorlar.

 

Onlara hak olanlar bizlere yasak

Hepisi moderndir yüzlere baksak

İşler yarım kalır bizler yapmasak

Yine bize eksik etek diyorlar.

 

İsterlerse başlarına ediyorlar taç

İsterlerse bir yerlere sormadan tıkaç

Hangi asırdayız tarihe bak kaç

Yine bize eksik etek diyorlar.

 

Eskilerde kaldı bunlar demeyin

Eşinizi bir gün için izleyin

Yerine kendinizi koyun deneyin

Yine bize eksik etek diyorlar.

 

Baban, oğlun, eşin, kardeşin bunlar

Yapma desen bile yürek ne anlar

Yinede göz, gönül onları arar

Tırnaklarına bile gelmesin zarar.

 

Ayşe Özerdem Çolakgil

25 Ekim 2010

Bir yerlerde karşılaşınca senle

Yüzüne sevgiyle bakmak isterdim.

Beni üzen kötü anılarımı

Yüreğim ateşiyle yakmak isterdim.

 

Değişmedi değişemez hislerim

Sana yine hoş duygular beslerim

Küsgün bakıyorsa affet gözlerim

Kirpiklerim kapar örtmek isterdim.

 

Kapanmıyor, doldu dert kilerleri

Yok etmeli artık kötü hisleri

En azından ben gönlümdekileri

Kapısın açarak saçmak isterdim.

 

İstediğin şeyler olmuyor bazen

Zaten olmazdı ki ne seni üzen

Baharı görmeden geliyor hazan

Gülleri dostlarla dermek isterdim.

 

Kefenin cebinde birşey gitmiyor

Gitse bile böceklere yetmiyor

Musalla taşında ruh peklenmiyor

Küsleri barışmış görmek isterdim.

 

Ayşe Özerdem Çolakgil

25 Ekim 2010

Hak'la aramıza kimseyi sokmaz

Dost cemine nifak tohumu atmaz

Yediğine haram lokma hiç katmaz

Kazancını paylaşmayı bilenleriz biz

 

Aydınlık uğruna meşale yakar

Bazen ateşlerde kendimiz yanar

Bazen kesiliriz, yıkılır çınar

Yine de yılmayız, ikrar verdik biz.

 

Arapça veyahut başkaca bir dil

Seni daha iyi anlatamaz bil

Gönlünü okuyor, kemlikleri sil

İçini temiz tut diyenleriz biz.

 

Yoldaşın satmayıp, yoldan sapmayan

Kötü sözü söyleyene kanmayan

Dostluklarda kan bağı aramayan

Hak edeni bağrına basanlarız biz.

 

Yolumuz bir, öz temizdir kalpse tam

Erenler şahittir, önderse Atam

Dostluk şarabından yudumlar alan

Dem içerek ayık gezenleriz biz.

 

Yaymalıyız çağdaş düşünceleri

Korumalıyız laik cumhuriyeti

Eller kenetlenmiş, göğüs ileri

Dirliği birlikte hak edeniz biz.

 

Laiklik uğruna akar çağlarsa

Dinine bakmayız özü insansa

Türbanı, çarşafı edep sanırsa

Ar, namus gönülde diyenleriz biz.

 

Hata yapmamaya özen gösteren

Yaparsak ardından özür dileyen

Af etse de dal kırılmıştır diyen

Kırılan kalpleri onaranız biz.

 

Hacca gidecek kadar var ise paran

Yoksul doyurarak Allah'a yaran

Her canlıda bir parça bulunur O'ndan

Kıblesi insan olan ALEVİYİZ biz.

 

Ayşe Özerdem Çolakgil

25 Ekim 2010

 

Ezildik, yakıldık aç biilaç solduk

Umutluyuz ama karardı ufuk

Bizse tan vaktini bekliyor olduk

Uyuşmadan uyanmalıyız Atam.

 

Seni sevenlere çamur atıldı

Ak olanlar karalara katıldı

Yandaş sanılanlar çoktan satıldı

Temkinliyiz, beklemekteyiz Atam.

 

Seviyoruz dedi dedi yerdiler

Saf tutanı, hep yutanı sevdiler

Ruhumuzu yay misali gerdiler

Haksızlığı aklamalıyız Atam.

 

Cumhuriyet tehlikede bir bak

Yok canım olmaz! diyorlar sorsak

Hala senden medet umuyor bu halk

Gerçekleri görmeliyiz biz Atam.

 

Yetmiş iki yıldır tükenmez sevgin

Acımız büyüktür, dünden de derin

Toprak oldu bugün tenin, bedenin

Sevgimizi gömmeyeceğiz Atam.

 

Ayşe Özerdem Çolakgil

9 Kasım 2010

 

Karaözü'de ortayı bitirdi

Sivas ilinde tahsilin yetirdi.

Çüngüş kazasına hizmet götürdü

Trafiğe kurban gitti Gülşenim.

 

Çüngüs'den vazife almışta çıkmış

Diyarbakır'a hastasını bırakmış

Geri dönüşte tanker ile çarpışmış

Trafiğe kurban gitti Gülşen im

 

Sağlık Müdürü nişanını yaptırmış

Düğününü babasına bırakmış

Başı yaralanmış kanları akmış

Trafiğe kurban gitti Gülşen im

 

Hastanede tabutunu çatmışlar

Toplanıp merasimini yapmışlar

Al bayrağı üzerine örtmüşler

Trafiğe kurban gitti Gülşen im

 

Ambulans cenazeyi getirdi.

Komşular camiye götürdü

Hocalar toplanıp Kur'an okudu

Trafiğe kurban gitti Gülşen im

 

Kara saçı teneşire döküldü

Uzun boynu sağ tarafa büküldü

Kara bayrak baş ucuna dikildi

Trafiğe kurban gitti Gülşenim

 

Babası ağlar anası ağlar

Kimse bilmez içimi köz gibi dağlar

Duyan ahbapları karalar bağlar

Trafiğe kurban gitti Gülşen im

 

Emmi dayı acı acı dolaşır

Bibileri yanık yanık ağlaşır

Ebeleri torun diye meleşir

Trafiğe kurban gitti Gülşen im

 

Battal DOĞANAY

Kaynak: Mustafa DOGANAY

Kızı için yazdığı bu şiiri 32 yıl boyunca hiçbir yere yazmadan, hiç kimseye duyurmadan gizlemiştir.

Ölümüne 10-15 gün kala bu şiiri okumuştur.

Bu Şiirin Karaözü Dergisinde yayınlanmasını vasiyet etmiştir. Şiir şubat 2002de Karaözü dergisinde yayınlanmıştır.

 

Oğlum Mustafa Kılıç'a

 

Yetim kaldım, babamı hiç bilemem,

İnsancılım, kalp kırmaya gelemem,

Ağzım var, dilim yok, inan melemem,

         Hor gördüler, zengin olan fakiri,

         Teke deyip, dışladılar Bekir'i...

 

Azap etti amcam beni kapıda,

Çifti sürdüm, taşıdım tüm sapı da,

Günüm geçti yığma, kâgir binada,

         Hor gördüler, zengin olan fakiri,

         Teke deyip, dışladılar Bekir'i...

 

Yüzbaşı'nın ben de gerçek torunu,

Vermediler, hep aldılar varımı,

Düşünmeden ah almayı, yarını,

         Hor gördüler, zengin olan fakiri,

         Teke deyip, dışladılar Bekir'i...

 

Değildim kimsenin ırzı, malında,

Yağımla kavruldum kendi halımda,

Çantam elimde, tırpan dalımda,

         Hor gördüler, zengin olan fakiri,

         Teke deyip, dışladılar Bekir'i...

 

Oğlum; inan ben köyümü severim.

Dostumu da, düşmanımı da överim.

Yüzbaşı'dan kalan buymuş değerim.

Hor gördüler, zengin olan fakiri,

Teke deyip, dışladılar Bekir'i...

 

Bırak oğlum, varsın zengin olsunlar.

Bahçe, tarla, anbarları dolsunlar.

Deme sakın: Allah'ından bulsunlar.

Hor gördüler, zengin olan fakiri,

Teke deyip, dışladılar Bekir'i...

 

Aldı malım, beni fakir düşürdü.

Doğru giden yollarımı şaşırdı.

Ovadaydım, yüce dağdan aşırdı.

Hor gördüler, zengin olan fakiri,

Teke deyip, dışladılar Bekir'i...

 

BEKİR KILIÇ (TEKE BEKİR)

20 Mart 1963

Mustafa Oğlu 1337 Doğumlu (1921)

  

Babama Yanıt

 

Öğünsünler mezarların taşıyla,

Karınları doymaz, fakir aşıyla,

Zehir yaşamları, yazı, kışıyla,

Ünler, şanlar örtemiyor günahı,

Debelendi edemedi sabahı...

 

Onların mezarı süslü, dizili,

 El gördüye uyduruk söz yazılı,

Senin taşın senin gibi sızılı,

Yazdırdım taşına dediğin gibi,

Yapmaya çalıştım, sevdiğin gibi.

 

Babayın adıydım, severdin beni,

İnan öz yürekten kırmadım seni,

Genç Bekirler doğdu, temiz ve yeni  

Daima gülerdi güzel cemalin,              

Mustafa'yı avutur evde hayalin..

 

                        MUSTAFA KILIÇ

                        Emekli öğretmen

 

Karaözü dergisi 2001 haziran ayında yayınlanmıştır.