Hoş Geldiniz

"Karaözü", özüm benim,

"Karaözüm"m, "Karaözü"m.

 Apaydınlık yüzün senin,

"Karaözüm"m,"Karaözü"m.

Söylenecek sözüm sensin,

Çalınacak sazım sensin,

Baharım ve yazım sensin,

"Karaözü"m,"Karaözü"m.

Umutların "çerağ"ısın,

Muhabbetin durağısın,

"Musahip"ler ocağısın,

"Karaözü"m,"Karaözü"m.

Şahruh'undan gelip geçtim,

Pınarından suyun içtim,

Kendime bir yaren seçtim,

"Karaözü"m,"Karaözü"m.

ADSIZ'ım;seni çok sevdim,

Hem sevdim, hem de sevildim,

Seni kardeş "sıla" bildim,

"Karaözü"m,"Karaözü"m.

01.03.2008

Adsız Ozan

Süleyman YAĞIZ

DSP İstanbul Milletvekili

Çılgın derelere erişir gibi

Taşar gider Purkaya’dan iki can

Çakşak’ın suyuyla yarışır gibi

Koşar gider Purkaya’dan iki can.

Yükünü sırtlamış, çanta elinde

Gönlünü bırakmış dostun ilinde

Özlem yatağında, sevgi selinde

Çoşar gider Purkaya’dan iki can.

Işık ışık, iplik iplik dererek

Sevgi yumağından bir yol örerek

Bom boz kayalara hayat vererek

Yaşar gider Purkaya’dan iki can.

Her adım atışta yüreğim yanar

Göz kısılır, yol kısalır gün iner

Ardına bakmadan gediği döner

Aşar gider Purkaya’dan iki can.

Ahmet ASLAN

Eğitimci – Şair

Karaözü dergisinden alınmıştır: 2002

Başkadır Karaözü bu yaz bütün yazlardan,

Canlar neşe yaratır gelmiş uzaklardan,

Yok yoktur geçmişteki manzaralardan,

Canlanır ortalık dört bir yandan,

Benzemiş özlemimiz  düne,

Kimsem kalmadı, gelmemek için bahane,

Eş dost doldurmuş insanı bir tane,

Gören göze beldemiz şahane.

KARAÖZÜ  CİVARI KARAKUCAK VE YAĞLI GÜREŞLER

Şiirde olayın güzelliğini yakalayabilmek için kahramanlarını iyi tanımamız gerekir. Kel Ali Pehlivan (Ali Erdoğan), Hamıs Pehlivan (Mustafa Işık)  Deliküçük Işık pehlivan ( Hüseyin Işık). Ali, Hamıs ve Işık Pehlivanlar Karaözü’nün yetiştirdiği, o dönemin Kayseri, Sivas civarındaki köy, kasaba, kazalardaki düğün, nişan, sünnet ve turnuvalarda Başa soyunan ve bir çok ödülü kazanan en büyük üç pehlivanlarındandır Bu civarlarda onları tanımayan, ne yaman güreş tuttuklarını bilmeyen yoktur. Beş yaşındaki kaysıyı sökebildikleri , iki kişinin kucaklayamadığı hararları tek başlarına sırtladıkları görülmüştür. Üçü de dobra dobra  konuşan, yaşayan, çalışkan, matrak, nüktedan, ısmarladıkları yenir, içilir, muhabbetleri neşeyle dinlenir, bonkör, sevecen …insanlardır. Aynı zamanda Hamıs ile Hüseyin Işık abi kardeş Ali de teyze çocuklarıdır.

Sızır’dan. Dilaver Pehlivan, Tekmen’den Tefik Pehlivan, Çukur’dan Karayılan, Çepni’den Rıfat Pehlivan. Bunlarda yaman güreşenlerdendir. Zaman zaman  yıkıldıkları olduğu gibi rakiplerini yıktıkları da olmuştur.

KARAÖZÜ PEHLİVANLARI

Şenlenir Karaözü meydanı şenlenir

Düğün evi kurulmuş herkes eğlenir

Okuntu çıkarmış düğün sahibi

Gelmiş onyedi köyden  ahali

.......................................

'' Maşallah'' alkışlarıyla meydana geldiler

Yükleri ağır omuzlarda kispetler

Analar doğurmuş nice koç yiğitler

Alana kol kol'a girdi güreşçiler

........................................

Er maydanı kurulmuş herkes eğlenir

Güreşeceklerden Hamıs, Işık, Kel Ali.

Dilaver, Rıfat, Karayılan, Tefik rakipleri

Pehlivanlar'ı davet etmiş düğünevi

...........................................

Makbüldür düğünevinin koyduğu ödüller

Baş, başaltı, orta'ya güreşenler

Verilen ödülleri birde bahşişleri

'' Maşallah'' alkışlarıyla alıp giderler

.............................................

Karaözü meydanında çektiler peşrev

Yöre'ye nam salmış nice koç yiğitler

Gözleri yaşlı kalpleri heyecanlı

Ayakta alkışladı tüm seyredenler

.......................................

Nice pehlivan var pehlivan

Karaözü  pehlivan oğullarından

Her üçü de baş pehlivan

Başa güreşmeye hakkı olan

.......................................

Yanlışa imkan bırakmadan

Rıfat kaldı beklemede

Eşleşti Dilaver ile kel Ali pehlivan

Hamıs'a düştü Tekmen'li Tefik

Karayılan ile çıkacak deliküçük

....................................

Yoldan gelmiş yorgun argın

Can Ali dinler mi sırtın terin

Yürekler kabarık gönüller serin

Yüzün kara çıkarmaz sevenlerin

.........................................

Hakem heyeti başlatır güreşi

Davul zurna güreş havası ile inletir

Elense ile  sınarlar birbirlerinin kuvvetini

Güreşenler koyar ortaya bütün hünerlerini

Ali pehlivan ve Dilaver pehlivan'ın güreşi

 “Haydi geldim Işık” der Dilaver pehlivan

Karıştırır Işığı Ali'yi vesselam

Rakibi yöreden Ali pehlivan

Birbirine denk hasım iki pehlivan

.....................................

Hasım birden ayaklara doğru eğilir

Dilaver'in yüreği ağzına gelir

Bilir ki kaptırırsa paçayı topuğu

Kel Ali pehlivan affetmez,

Kapar tek topuğu,

Vurur sırt üstü yere,

Seyredenlerin önüne.

Hamıs pehlivan ve Tekmenli Tefik pehlivan'ın güreşi

Sarmaya aldı rakibini Hamıs pahlivan

Tekmenli Tefiğe vurdu çifte kurtkapan

Olanca kuvvetini attı rakibin  üstüne

Nefes aldırmadı hasmına iflahını kesti.

Hüseyin Işık ve Karayılan pehlivanlar ın güreşi

Ayakta hasım ile karşı karşıya

Işık ellerini soktu rakibinin koltuk altına

Olanca kuvvetiyle hasmını sürdü geriye

Taktı ayağını hasmının topuklarından birine.

Kel Ali ve Rıfat Pehlivanlar'ın güreşi

Baş kazanmaz baş'a güreşmeye gelmek

Rıfat kendini neredeyse baş pehlivan bilecek

Kel Ali var ahali unutmayın onu

Hatırlatır Karaözü'lü pehlivanlar olduğunu

.........................................

Çekti elense vurdu tırpan

Elensenin sarstığı Rıfat pehlivan

Bir elde düştü yere

Gafleti afetmedi Ali pehlivan

Kilitledi elini arkadan önden

Attı  rakibi şak kündeden

..........................................

Yalınız bu yörenin

İnsanları değil, yüreği dolan

Gönüllere taht kurdunuz

Şarka kadar meydanlardan

.....................................

Hey gidi pehlivanlar toprak oldunuz

Yalınız bu yörenin insanları değil,

Bütün insanların yüreğini doldurdunuz

Sizin yattığınız mekan cenet olsun.

DÜĞÜN VAR AKÇAKIŞLADA

Düğün var Akçakışla da

Davetiye çıkarmış düğün sahibi ulakla

Baş'a koymuşlar ödül olarak dana

El ile bende bile

Acep gidermiyiz ola

Ayağımız tutu Akçakışla’nın yolunu,

Karşıladılar davullu zurnalı horonlu

Ağa  tanıdınızmı pehlivanoğlunu?

Dedi:

Şorada duran karayağız oğlan!

Ayaktan girdi baştan çıktı geçende!

Aydınlatıcı bilgi ve çok güzel şiirler Sayın Alihan ERDOĞAN tarafından gönderilmiştir.  Katkılarından dolayı kendilerine çok teşekkür ederiz.

karaozu.org

11 Nisan 2010

Sivas' tan çoşar bir ırmak deli karaya
Her durakta hasret artıyor sılaya
Bir durak geliverir gezip sevmemek olmaz
Şahruh selam olur, uğur olur tüm yolculara
     
Bir tren sesidir raylarda inleyen,
İşitmek yavan kalır o misafir pervere,
Yazıdan geçen yolcu bayılır çiçeklere,
Karaözü diyorlar bozkırda açan bu güle.
      
Kaleden bir hilal dalgalanıyor semaya,
Meydanda şahlanan, bir at vardır Kızılırmak'a,
Atamızdan selamı unutma Samsun'una,
Kopamaz önderinden, bu toprak bu cihanda...
     
Yaşlısıyla genciyle Anadolu kokuyor.
Kaleden Eğerci' ye, köprüden Teneli' ye hep bu türkü çalıyor,
Pınarı rüzgarıyla birlik olmuş çağlıyor,
Irak olsada beden, gönül (Altan) der Karaözü.
 
                                            Altan DALAK

Kaleden bakınca Karaözü'ne,
Sandım ki yalancı cennete düştüm.

Gurban olam yokuşuna düzüne,

Isındım kaynadım ben burda piştim.



Kızılırmak seni içsem kanarak,

Kızıl Dağ'dan gelirsin dolanarak.

Yüklensem derdini çeksem yanarak,

Coşkun sellerinde bendimi aştım.



Aşık Erfani'yem sazda giz gördüm,

Altı idi yaşım tellere vurdum.

Veysel'in gözüne görünen yurdum,

Sadık Babalar'ın közüne düştüm.

 

Herkesin dilinde sen karaözü
Sendedir nedeki çevrenin gözü
Seninle bitiyor yiğidin sözü
Gururum neşem canım karaözü

Memuruyla aydınıyla ün yapmış
Yurdun her yerinde memurun varmış
Senin bağrında yigitler yatmış
Gururum neşem canım karaözü

Tarihin köprüsü sende kurulmuş
Tarihede şahruk diye yazılmış
Memura aydına önem verilmiş
gururum neşem canım karaözü

Boğazı andırır şahruk köprüsü
Yetişir bağıda meyve türlüsü
Ozanın dilinde hasrettürküsü
Gururum neşem canım karaözü

Aydıner,im köyüm bana böyledir
Kızılırmak bize serinlik verir
Köyümse marifin doğum yeridir
Gururum neşem canım karaözü

Aydıner KILIÇ

Dünyanın cenneti gözümün nuru 
Aydınların sensin inan gururu 
İzzet ikram dersen sende kurulu 
Burnumda tütersin sen KARAÖZÜ. 

Teneli Horlağın sanki cennetin 
Kışların geçse de çetin mi çetin 
Sararsın bağrına bırakman yetim 
Burnumda tütersin sen KARAÖZÜ .

Yazları şenlenir cadde sokağın 
Yeşile bürünür taşın toprağın 
Pilaja dönüşür Kızılırmağın 
Burnumda tütersin sen KARAÖZÜ. 

Aydıner özlemle bakıyor sana 
Gurbet elde hasret kaldık vatana 
Sitemim köyüme hasret koyana 
Burnumda tütersin sen KARAÖZÜ.

Aydıner KILIÇ

Hayatın anlamı sende başlıyor 
Yeşil arazinde sular çağlıyor 
Hasretin özlemin ciğer dağlıyor 
Aydınlar ocağı sen KARAÖZÜ. 

Yaz gelir gurbetten akınlar başlar 
Dönerler yuvaya işçi memurlar 
Verilir gelene candan selamlar 
Vefakâr insanın çok KARAÖZÜ. 

Şahruh’tan Çahşağa gezmeler başlar 
Bürünür yeşile sende ağaçlar 
Sana kavuşmaktır bütün amaçlar 
Açarsın kucağın sen KARAÖZÜ. 

Dildesin kalptesin bitmez özlemin 
Aşığım sanada çookk özlerim 
Görmeden kapanır belki gözlerim 
Bağrına basarsın sen KARAÖZÜ. 

Aydıner yazmakla Duygular bitmez 
Özledim hayalin gözümden gitmez 
Seni anlatmağa kelime yetmez 
Aldığım nefessin sen KARAÖZÜ.

Aydıner KILIÇ

Tonel’in virajı döndüğün anda 
Karaözü baksan hemen karşında 
Molayı verirsin köprü başında 
Cennet Karaözü, CENNET ARAMA. 

Duduoğlu derler köyün girişi 
Bahçeli evlerin köyün incisi 
İzzet ikram dersen Allah vergisi 
Cennet Karaözü CENNET ARAMA. 

Çıkarsın kaleye kamaşır gözün 
Teneli denince bitiyor sözüm 
Kayadeğimenim dayanmaz özüm 
Cennet Karaözü CENNET ARAMA. 

Geçersin Horlağa her taraf yeşil 
Eserken rüzgarı insansa üşür 
Oturup bahçeye mısırın pişir 
Cennet Karaözü CENNET ARAMA. 

Ağpınar diyoruz suyu kayadan 
Eğerci yoluysa büyük pınardan 
İniver aşşağı kendin yormadan 
Cennet Karaözü CENNET ARAMA. 

Oksijen depusu eğerci yolu 
Yeşildir her taraf meyvesi dolu 
Yazmakla gelmiyor özlemim sonu 
Cennet Karaözü CENNET ARAMA. 

İnsana aşığım sana vurgunum 
Kendini bilmeze candan kırgınım 
Hasretim bitmiyor bense yoğunum 
Cennet Karaözü CENNET ARAMA. 

Cennet Karaözü amma bilene 
Yürekten severek hizmet edene 
Sözüm karnı doyup çekip gidene 
Cennet Karaözü CENNET ARAMA. 

Aydıner özlüyor baba yurdunu 
Virane haline baykuş kondumu 
Beni hasret koyan murat aldı mı 
Cennet Karaözü CENNET ARAMA. 

Aydıner KILIÇ

Kale’ye çıkıpta doyası baksam 
Öğlen sıcağında ırmağa insem 
Yıkanıp, kumsala uzanıp yatsam 
Karaözüm doyamam yinede sana. 

Oltamı alıpta balık avlasam 
Yazı, Ortatepe deyip turlasam 
Abbas’ın huymada yatıp uyusam 
Karaözüm doyamam yinede sana. 

Teneli’ye çıksam seyran eylesem 
Horlağa geçipte üzümler yesem 
Ağpınar’dan soğuk suyumu içsem 
Karaözüm doyamam yinede sana. 

Pürkaya’ya gelip baksam dereye 
Kafamsa dolaşır nerden nereye 
Oturup birazda sohbet etmeğe 
Karaözüm doyamam yinede sana. 

Düşün; taş yerinde ağırdır derler 
Bunu da bilirler gurbet gezenler 
Çahşak’ta oturup yemek yiyenler 
Karaözüm doyamam yinede sana. 

Aydıner özlemim biter mi dersin 
Geceler rüyamda aklımda sensin 
Aldığım nefesim canımda sensin 
Karaözüm doyamam yinede sana. 

Aydıner KILIÇ

Karaözü,  bil ki seni herkes tanıyor,

Küslükler bir yaradır, için için kanıyor,

Karaözü’ yü sevenlerin, içi yanıyor,

Neden böyle olduk hiç sordunuz mu?

Kötü sözler yüzünden, can cana küstü,

Bazıları alet oldu oyuna, bazıları sustu,

Birliğimizi bozmak ise, en büyük suçtu,

Neden böyle olduk hiç sordunuz mu?

Kötü söz sahibinindir, dediler sustuk,

Birlik olmak suçmuş gibi gizlendik, pustuk,

Geçmişte hepimiz kardeş ve dosttuk,

Neden böyle olduk hiç sordunuz mu?

Kardeş kardeşe düşman, parti yüzünden,

Bunu duyan, kuduruyor hüzünden,

Düşüyoruz başkalarının gözünden,

Neden böyle olduk hiç sordunuz mu?

Değerini bilemedik, herkes hayranken,

Geçmişin şanla dolu, isteyen baksın lütfen,

Bize bizi sevenden başka dost yoktur derken,

Neden böyle olduk hiç sordunuz mu?

Ayşe Özerdem Çolakgil

2009

Şahruh’ tan geçerken, selamlaşmayanların var,

Birliğimizi bozanlara, Karaözü olsun dar,

Vatan sevgisiyle yananların, yüreğinde oldun har.

Kahpe felek kör olasın demiyorum gör bizi,

Bir an önce kaldır, üzerimizdeki sisi.

Namert isen oturma mertlerin sofrasına,

Karaözü’ nün ihtiyacı var, bak adamın hasına,

Dostça bakabiliyorsan sen gerçekten hasmına,

O zaman bizim için, sende dost ve kardeşsin,

Kulak kapa huzur bozana, bırak kalleşçe gezsin.

Beklemeye tahammülümüz yok, artık sabrımız bitti,

Karaözü’ yü iyileştireceğim diyenlerin, çoğu öbür tarafa gitti,

Rahmetliler nasıl yaptılar da, unvanları yiğitti,

Bizde yapacağız, kararlıyız, engel olmayın sakın,

Birlik içinde olamayacaksanız, bizi rahat bırakın.

Ayşe Özerdem Çolakgil

2009

Özür diliyor senden, bugünkü çocukların,

Her şeye hazırız, yeter ki alınma sakın,

Sana yakışır bir gelecek, hepimizin isteği,

Daha güzel olacak, bugünlerimizden yarın.

Bizler gurbetteyiz ama kalbimiz seninle,

İşimiz yok bilesin, kahpe fikirler ile,

Karaözü sen bize, kenardan bak ve dinle,

Fazla kalmadı inan, Şafak sökmek üzere.

Bir yön, bir heves ver, adın birleştirsin bizi,

Birlikte yok edelim küslük denen krizi,

Bugünler bir son değil, başlangıç olsun bize,

Öperek kutlayalım, dostça birbirimizi.

İstediğin başka ne var hep birlikte yapalım,

İlim irfan kimde ise, gidip hemen kapalım,

Karaözü destan olmuş, dolaşırken dillerde,

Küslük pahasına hala neden yoldan sapalım.

Karaözülü olmakla gurur duyuyor herkes,

Birliğimizi bozanla bağlantını hemen kes,

Bırak ahırında yesin, ister saman, ister kes,

Birlik olmak zor değil ki neden umut keselim.

Görevimiz ne ise, bilesin bizde varız,

Yapılması gerekeni, acilen tamamlarız,

Taş altına el sokmak da ne demek,

Helal olsun sana bedenimiz, kanımız.

Ayşe Özerdem Çolakgil

2009

Şahruh Köprüsü’yüm bağlıyım köye

Kızılırmak gibi bayır gezmedim.

Ben adımı verdim köye hediye,

Senin gibi bağ bahçeyi ezmedim. (Şahruh)

Ben duramam senin gibi bir yerde,

Baskı var ardımda, dursam yıkarım.

Aman olmayasın önüme perde,

Bereket ve bolluk saçar kaçarım. (Kızılırmak)

Kızılırmak aktın, çağladın coştun,

Durgun gidiyorken sende çok hoştun,

Nice kız, gelini kederde koyup

Sorun yokmuş gibi yoluna koştun. (Şahruh)

Felaketi isteyerek mi yaptım? sanılan,

Seni iyi mi anar, beni ölümle anan,

Hiç mi bereket getirmedim Karaözü’ye

Hep sel, felaket mi arkamda kalan. (Kızılırmak)

Bir boydan bir boya muhteşem durdum,

Neresi diyorsan Karaözü yurdum,

Taraflar arası bağlantı kurdum,

Yıllar geçti, yıkılmadan, yılmadan. (Şahruh)

Köprü köprü diyorlar üzerimde yük,

Oysa benim ünüm senden de büyük,

İnanmazsan bak benim görüntüme,

Yeşildir kenarlarım, yoktur bir kütük. (Kızılırmak)

Yaz gelir tükenir, çok zayıflarsın,

Betin benzin atar berraklaşırsın,

Boşuna yorulma olma telaşlı,

Karaözü içinden düz akamazsın. (Şahruh)

İhtişamın yerinde ününse koca,

Konuşabilseydin olurdun hoca,

Herkes sana bakıp kalırken hayran

Değerimi düşünen biliyor anca. (Kızılırmak)

Kızılırmak benim tarihim eski

Üzerimden kimler gelip geçmezki

Kuşsarayı gökçamı körücek köyü

Tarih yazdım adıma karaözü de (Şahruh)

Üstümden geçmediyse suyumda çimdi

Niye küçük gördün beni sen şimdi

Balık tuttu, bağ suladı, kum çekti

Benim yaptıklarım da az değildi ki. (Kızılırmak)

Ayşe Özerdem Çolakgil

2009

BELKİ

Karözü’nü tanıdımki
ilim irfan yuvasıymış
Yalnız Özerdem değil ki
Dostlar yeri burasıymış

Gurbet hasretliği çeken
Dert üstüne dertler eken
Dost bildiğine için döken
Dertlilerin yöresiymiş

Kültür sevdalısı burda
Sor bakalım derdi nerde
Söyleyeyim biraz durda
Derdi gönül yarasıymış

Ezelden özü kararmış
Adı Karaözü kalmış
Çokça öğretmeni varmış
Görün bura neresiymiş

Erhan Yılmaz’da tanıdı
Sılada buldu kanıtı
Muhteşem ata anıtı
Görecek yer orasıymış

ERHAN YILMAZ

Çıhtım kalesine şöyle bir bahtım
Cennet misin be mübarek Karaözü.
Her taraf yemyeşil bağ bahçe dolu
Zemzem misin Kevser misin Karaözü.

Doğusunda Kızılırmak çağlıyor
Yolları var il ilçeye bağlıyor
Şahruğu var ulaşımı sağlıyor
Cennet misin be mübarek Karaözü.

Her cephede dedesinin izi var
Bu nesilin şehidine sözü var
Mayasında Atatürk'ün özü var
Cennet misin be mübarek Karaözü

Çoluk, çocuk, kadın, erkek okumuş
Her kurumda tezgâh kurmuş dokumuş
Sadık baba bu dergâhta şakımış
Tekke misin be mübarek Karaözü

Bağları var meyve verir can besler
Dağları var köyün çevresin süsler
Güzel köyüm bu ozana yol göster
Bir kalemsin insanlığa Karaözü.

Hasan TATAR
8.1.2008

Bahar olsa, olmasa da;

Havası hoş yazın, güzün.

Bin bir koku dağılmada;

Bohçasından köyümüzün.

Yaylada koçlar itişir,

Kırda keklikler ötüşür.

Eşsiz meyvalar yetişir,

Bahçesinden köyümüzün.

Neşe dolu bütün ev, bark;

Gürül gürül dolu her ark.

Ve sen de çık şöyle bir bak;

Yücesinden köyümüzün.

Köyüm, canım sevgili;

Çayı kıskandırır Nil’i.

Çıkarılır öz Türk dili

Lehçesinden köyümüzün.

İnsanın gözü toktur.

Tahıl bol, sebzesi çoktur.

Güzellikte farkı yoktur;

İlçesinden köyümüzün.

Daha gelişir gün olur.

Adı yurduma ün olur.

Her günü bir düğün olur,

Neşesinden köyümüzün.

Hüseyin Avni TATAR

1968

KARAÖZÜ Dergisinden alınmıştır. Aralık 2002, Sayı:21

İstemem denizin suyunu

Tayfur’un soğuk suyu yetmez mi?

Oturdum Kale’ye

Yukarıda mavi gökyüzü

Aşağıda yeşil Karaözü: Yetmez mi?

Yürüdüm köprüden yol boyu

Her adımda yüzlerce anı: Yetmez mi?

Kaynaşır insanlar sohbetlerle

Konuşulur her şey tatlı dillerle

Sen seni bulursun bu ellerde: Yetmez mi?

Buram buram doğa burada

Ecdadın sağ – ölü burada

Toprak burada, dost burada

Dün burada, bugün burada

Belki senin aklında burada

Ne olursan ol gel: her şey burada

Karaözü burada, aşiret burada

Güneş bir başka doğar burada

Yetmez mi…..

Hüseyin TOKSÖZ

Eğitimci

KARAÖZÜ dergisinden alınmıştır.

Hasretlik çöktüğünde geceleyin

Özledim ben köyümü çok özledim

Nolur bana bugün söz söylemeyin

Özledim ben köyümü çok özledim. 

Güzel canlarımızın gül yüzünü

Sevemedim gitti havalarını

Burnumda tütüyor baba vatanı

Özledim ben köyümü çok özledim.

Kekikle, sümbül kokan dağlarını

Yeşilini, meyveli bağlarını

Hatırladım da gençlik çağlarını

Özledim ben köyümü çok özledim.

Koyunlarını ak kuzularını

Soğuk soğuk akan pınarlarını

Gölgesinde yattığım ağaçlarını

Özledim ben köyümü çok özledim.

Ocak basındaki sohbetlerini

Ekin biçerkenki türkülerini

Kapıdaki üren köpeklerini

Özledim ben köyümü çok özledim.

Balını, peynirini, kaymağını

Kerpiç gibi yoğurdunu, yağını

Karpuzunu, kavun, kabağını

Özledim ben köyümü çok özledim.

Dağlarında öten kuşu, kekliğini

Tarlalarda madımak, yemliğini

Ördek, tavuk, civcivi, feriğini

Özledim ben köyümü çok özledim.

İnsanin kıymetini bilenini

“Kurbanın olurum” diyenini

Bir de şu kavalın yanık sesini

Özledim ben köyümü çok özledim.

El birliği ile imecesini

Yıldızlı, serin, sesiz gecesini

Çözemedim şehrin bilmecesini

Özledim ben köyümü çok özledim. 

İsmail’im yana gönül iyiden

Paylaştım sizinle canı gönülden

İstiyorum karşılıksız (ücretsiz) sevgiden

Özledim ben köyümü çok özledim.

İsmail AYDOĞMUŞ

Bu Şiir 1957 senesinde Ayyıldız gazetesinde yayınlanmıştır. (O dönemde askeri birliklerde okunan gazete) Dönemim Vali'sinin de katıldığı okulun açılışı merasiminde bu şiir Hüseyin Avni TATAR tarafından okunmuştur. Karaözü dergisinde 2001 yılında yayınlanmıştır.

Kayseri’dir ili Sivas illeri
Açtımola Karaözü’nün gülleri
Her gelip gidenden sorarım seni
Beni senden ayırana ne deyim

Ne deyim efendim kime ne deyim
Bekle yollarımı bende geleyim

Bağları bahçası ekip biçilir
Soğuhtur suları ne hoş içilir
Şahruh köprüsünden gelip geçilir
Uzahlarda galdım kime ne deyim

Ne deyim efendim kime ne deyim
Bekle yollarımı bende geleyim

Ohur yazar olduk şükür hepimiz
Göksümüz gabardı tüm gençlerimiz
Önder oldu kadim büyüklerimiz
Yolunu şaşırmış gula ne deyim

Ne deyim efendim kime ne deyim
Bekle yollarımı bende geleyim

KADİM TAŞYÜREK
Kadim Dost

Ulam ulam selam saldım o yâre,
Beğenip de selamımı almamış,
Onun için düştüm onulmaz derde,
Eli sormuş o yar beni sormamış.

Karaözü’nü Kayseri’yi sormuş da,
Karaözü’nü şu Sivas’ı sormuş da,
Eli sormuş o yar beni sormamış.

Gönlümdeki köşkü viran eylemem,
Çekerim derdimi isyan eylemem,
Aklımdan geçirmem kötü söylemem,
Eli sormuş o yar beni sormamış.

Karaözü’nü Kayseri’yi sormuş da,
Karaözü’nü şu Sivas’ı sormuş da,
Eli sormuş o yar beni sormamış.

Karaözü elinden topladım göçü,
İçim yanar başım zemheri gışı,
Bana derler buda Allahın işi,
Eli sormuş o yar beni sormamış.

Karaözü’nü Kayseri’yi sormuş da,
Karaözü’nü şu Sivas’ı sormuş da,
Eli sormuş o yar beni sormamış.

Terkeyledi beni dolansın demiş,
Gelip ayağıma gapansın demiş,
Guru selam garın doyurmaz demiş,
Eli sormuş o yar beni sormamış.

Karaözü’nü Kayseri’yi sormuş da,
Karaözü’nü şu Sivas’ı sormuş da,
Eli sormuş o yar beni sormamış.

Yalvardım turnaya uğrasın diye,
Bir selam bir sual eylesin diye,
Kadim Dost’a gönül goymasın diye,
Eli sormuş o yar beni sormamış.

Karaözü’nü Kayseri’yi sormuş da,
Karaözü’nü şu Sivas’ı sormuş da,
Eli sormuş o yar beni sormamış.

KADİM TAŞYÜREK
Kadim Dost

Biz küçükken gönden çarık giyerdik

Yufka ekmek üzerine pilav dökerdik

Yoğurttan katık yapıp öyle içerdik

Karaözü’de yaşam böyle be dostum.

Tarlamızdan kavun karpuz satardık

Üç kardeştik bir yatakta yatardık

Sobamızda kuru ahmın yakardık

Karaözü’de yaşam böyle be dostum

Beşik sırtta tarlalara giderdik

Sarı ısıcakta orak biçerdik

Pilavlık bulgurun taşın seçerdik

Karaözü’de yaşam böyle be dostum

Büyüklerimiz odalarda toplanır

Culfalıkta kendir kilim dokunur

Gelinlik kızlara kına yakılır

Karaözü’de yaşam böyle be dostum

Sabahları sığırları katılır

Harmanında geceleri yatılır.

Çuha pantolon diz kapaktan yırtılır

Karaözü’de yaşam böyle be dostum

Gırıbezi öğrencinin önlüğü

Cızlavut lastik ayağına giydiği

Mendil yok ki silsin akan sümüğü

Karaözü’de yaşam böyle be dostum

Tekmeni Türkmeni komşusu olur

Yedirir içirir sofrası boldur

Davullu zurnalı düğünü olur

Karaözü’de yaşam böyle be dostum

Her düğünde bir baş çeken seçilir

Beleş içki oralarda içilir

Yahnili pilavı böyle yerde yenilir

Karaözü’de yaşam böyle be dostum

Bulhayır’ın Almanya’sı Karaözü

Ne koyunu kaldı nede öküzü

Kendi fakirine geçmiyor sözü

Karaözü’de yaşam böyle be dostum

Köyün sonu Pürkaya’da evimiz

Nüfusumuz azaldı birbirimizi biliriz

Camı kayasından her tarafı görürüz

Karaözü’de yaşam böyle be dostum

Senelerce çektik biz bu çileyi

Bir baltaya sap olmaktı dileği

Okumakta bulduk bu çareyi

Karaözü’de yaşam böyle be dostum.

Metin BAĞCI

2010

Başladın köy iken gezmeye dilde,
Bir gonca gül idin açtın Karaözü..
İlim, fene giden o gerçek yolda,
Meş'alesin ışık saçtın Karaözü.

Akıllıydın çürük dala konmadın,
Hurafeler ateşine yanmadın,
Erenlerin dolusuna kanmadın,
Verdilerde tas tas içtin Karaözü.

Muhabbetin sohbetini ün yapıp,
Gerçeği görerek güzele tapıp,
Çağdaşlık uğrunda okullar açıp,
Örnek olup öne geçtin Karaözü.

Çevre köyler hayran oldu, vuruldu,
'' Aç gözümü'' dedi sana sarıldı,
Sen kaynaktın boz suları duruldu,
Kötülükten heran kaçtın Karaözü.

CUMHURİYET bekçisisin bilirler,
Çevrendekiler seni örnek alırlar,
Arayanlar ATATÜRK'te bulurlar,
Mustafa'yı rehber seçtin Karaözü.

MUSTAFA  KILIÇ
Emekli Öğretmen
www.karaozununsesi.net  ten alınmıştır

Yüreğimde bir kuş kırık kanadı,

Çırpınır çabalar uçamaz canlar.

Özlem Hasretlik’tir adı soyadı,

Lokması boğazdan geçemez canlar.

Bir gün gelecektir uçacak elbet,

Bitecek ayrılık bu acı zulmet,

İstemez başkaca ne servet, devlet,

Derdini kimseye açamaz canlar.

Haydi gönül kuşum düş artık yola,

Salla kanadını verme ha mola,

Gidesin güle güle uğurlar ola,

Bulur o yolları sapamaz canlar.

Menzilin Kuşsaray unutma sakın,

Çırpına çırpına eylersin yakın,

Gagasında güller varana bakın,

Mustafa yalanı katamaz canlar.

Mustafa Kılıç

Eğitimci ozan

Bunca yıldır bilemedik biz bizi,

Aramızda sevgi örelim canlar,

Yüreğim dağlardı bir derin sızı,

Gayrı hep el ele olalım canlar.

Kuşsaray küçük bir Karaözü sanki,

Yakın akrabayız bilin inan ki,

Bu zaman öyle bir kalleş zaman ki,

Zalimler defterin dürelim canlar.

Orada burada aynı temelim,

Akrabaya yakın olmak emelim,

Ali’yle, Şenol’la, Özgür Yücel’im

Kardeşçe demimiz sürelim canlar.

Değilim yabancı kanım aynı kan,

İnsancıl yüreğim sevgidir akan,

Derneğin başkanı sayın Çelikcan,

Artık emellere erelim canlar.

Selam, sevgim Gazi Aşçı’ya boldur,

Kuşsaray Karaöz’e adımcık yoldur,

Hasreti özlemi aradan kaldır,

Yeter birbirimiz görelim canlar.

Karaözü eğitim kültür ocağı,

Geliştirip kendini atlamış çağı,

Sayarım ozan Mümtaz Koçağı,

Yüreğim halıdır serelim canlar.

Karaözü Dergisi selam götürdü,

Şiirim Almanya’dan bir ses getirdi,

Aydoğan Öztürk’üm işi bitirdi,

Kılıç’ın telini gerelim canlar.

Mustafa KILIÇ

Eğitimci ozan

Sekenleri gördüm karga sekmez’de

Kim der bir şey bitmez Teneli sende

Vasıl, Delibayır, Kurugöl hele

Karaözü gülünü dermek isterim.

Karaözü’nün net görülen yazısı

Pirinçlikte dalar gider bazısı

Kılıç burnu yüreklerin sızısı

Karaözü mazini bilmek isterim.

Geldik bizde Karaözü’de göründük

İki asır içimize büründük

Artık burda kavimlere sarıldık

Her yıl ziyarete gelmek isterim.

Bir yerin adını koymuşlar Horlak

Çakırlı göründü gözüme parlak

Sanmayın Nihatlı Çakşak’tan uzak

Bütün mevkileri saymak isterim.

Mevki senin ismin neden Teneli?

Tam üç asır dedem sana geleli

Bakır bucağında kalmış yaralı

Onun sebebini sormak isterim.

Çıktım baktım kalesinin başına

Mayıl kaldım Deveboynu döşüne

Onun için düştüm işin peşine

Tren geçişini görmek isterim.

Suna gelin yakınında boğulmuş

Fakı Veli neden senden kovulmuş

Sancak beyi bu kadar mı yanılmış

Bunlardan ibret almak isterim.

Sadık baba bu oymakta yaşamış

Döven sürmüş, çakmak daşı dişemiş

Veysel toprakları sende okşamış

Ozan tellerinden çalmak isterim.

Mümtaz gel kısa kes zamandan çalma

Coşkun Kızıl ırmak ortaya dalma

Her şey düzelecek kendini yorma

Sivas sancağını görmek isterim

20 Temmuz 2001

Mümtaz Koçak

 Eski karaozu.org sitesinden alınmıştır. (Zeki Işık)

Çok diyarlar gezdim, çok insan gördüm,
Bir cennete benzer güzel Karaözü.
Okumuş insanlar aydınlar yurdu
İnsanların gurur duysun Karaözü.

Kızılırmak akar bah deli deli,
Şahruh köprüsü de tarih besbelli,
Her tarafı yeşil bağlı bostanlı,
Emsalin bulunmaz güzel Karaözü.
Yiğidin bol olur senin Karaözü.

Buz gibi ahıyor Tohum Pınarı
Çakşah yaylasını gidip görmeli
Unutmadık Mustafamla Naili
Bağrında şehidin yatar Karaözü.

Müslümü’yüm Karaözü yolunda
Gelirsem bu sene galam bağrında
Bir dostum var benim Topçuoğlu’nda
Dünyanın güzeli sensin Karaözü.
Dünyanın yiğidi sende Karaözü.

MÜSLÜMÜ / HAZAN

Kış gelince duman tüter bacalar,

Kurtlar kuşlar soğuklardan bocalar,

Hızlı hızlı kaşık çalsa amcalar,

Sofralarda kesme aşı olsaydım.

Yük gemisi yürümez hiç laf ile,

Dünya böyle geçer gider nafile,

Davul zurna bak dizilmiş kafile,

Harmanda halayın peşi olsaydım.

Görünür manzara geçsen tüneli,

Pür Kayadan yukarısı teneli,

Salkımları iri iri taneli,

Üzümün şırası yaşı olsaydım.

Hasretin içimde büyüyen yara,

Gurbet elde beni düşürür dara,

Ne güzel bir yurtsun, ne hoş manzara,

Karşıda Vasılın başı olsaydım.

Tarihin çok eski ezel ezeldir,

Dilin Türkçe lehçen sana özeldir,

Geleneğin göreneğin güzeldir,

Anamın başında poşu olsaydım.

Geldiğinde bağ bozumu mevsimi,

Kimi elma toplar, üzümü kimi,

Böyle geçer Eylül ile Ekimi,

Çiftçinin tarlada işi olsaydım.

Altın başak un edilir taşlarda,

Türlü şekle girer hamur aşlarda,

Yoğrulur büyük büyük teşlerde,

Kalay kaplı hamur teşi olsaydım.

Gurbet elde yanar durur sineler,

Akşamlan dert depreşir yineler,

Yufka yapar gelin kızlar nineler,

Tandırların kor ateşi olsaydım.

Nevzat ERDOĞAN

Zir.Yük.Müh.

10.10.2005

Gönül kalk gidelim Karaözü'ye,
Tünelin önüne çadır kuralım.
Nasıl doyulur ki böyle geziye,
Şu hasretlik zincirini kıralım.

Şöyle uzanalım Kargasekmeze,
Böyle gezi nasip olmaz herkese,
Yufkayı banalım çalma pekmeze,
Unutulmuş lezzetlere erelim.

Kurugöl’de karpuz yesek kırmızı,
Başka zaman bulamayız bu hızı,
Gönül kalkmış gider eğlemen bizi,
Hacat pınarında mola verelim.

Şu hasreti çabucacık bitirsek,
Vasılın başına çıkıp otursak,
Eşi dostu yanımıza getirsek,
Onun bunun hatırını soralım.,

Hemencecik geçiversek ırmağı,
Sanki terk edilmiş bakır bucağı,
Şöyle dolaşalım bostanı bağı,
Bu zevklerin ayırdına varalım.

Yolüstü uğrasak boyun tarlaya,
Gözlerimiz doysun türlü meyvaya,
Hiç gerek var mı ki oyalanmaya,
Neden bekleyelim neden duralım.

Çıkmasak darılır keltepe bize,
Ne hoş manzaralar görünür göze,
Lakin derman gerek yorulan dize,
Kendimizi yamaçlara vuralım.

Pek güzel görünür horlak bağları,
Geri gelmese de eski çağları,
Tepelerden aşar gider yolları,
Akpınarın sularını görelim.

Pirinçlikten teneliye savuşsak,
Güzelliğin doruğuna kavuşsak,
Çakşağın dibinde dostlar buluşsak,
O buz gibi şelaleye girelim.

Oradan yürüsek hemen kalaya,
Doyasıya baksak şu manzaraya,
Harmanda hepimiz girsek halaya,
Kadın erkek hep el ele verelim.

Çıkabilsem Kalender'in başına
Görsem ovasını Karaözü'nün
Ayak bassam toprağına taşına,
Alsam havasını Karaözü'nün.

Üzüm tatsam Teneli'nin bağında,
Yayın görsem balıkçının ağında,
Yufka , pilav yesem tereyağında,
Sürsem sefasını Karaözü'nün.

Varmış konmuş Erciyes'in ardına,
Giden gelen pek olmuyor yurduna,
Çabalasam ilaç olsam derdine,
Bulsam devasını Karaözü'nün.

Kızılırmak bulandıkça bulanır,
Büke doğru yılan gibi dolanır,
Şahruh köprüsüne varır dayanır,
Doldursam tasını Karaözü'nün.

Kış ayları soğuk geçer orada,
Ne hoş yanan soba sıcak bir oda,
Lapa lapa kar yağarken dışarda,
Yaksam sobasını Karaözü'nün.

Bahar gelir dağı taşı şenlenir,
Tüm insanlar oralara yönlenir,
Bu memleket çalışarak ünlenir,
Yapsam serasını Karaözü'nün.

Yaz ayları insan kaynar her yanı,
Her tarafı unutulmaz bir anı,
Aydın insanların güzel vatanı,
Çeksem sevdasını Karaözü'nün.

Geçer günler biz çaresiz durdukça,
Menzile varılmaz hayal kurdukça,
Şu yalan dünya da ömrüm oldukça
Etsem kavgasını Karaözü'nün

Tren gelip Kurugöl'de "düt" diyor,
Tarımsal kalkınma " et ve süt " diyor,
Deli gönül " memlekete git " d iyor,
Yapsam sonrasını Karaözü'nün

Bizlere yeni bir akım gerekir,
Bozulmuş bağ bahçe bakım gerekir,
Bu iş yalnız olmaz takım gerekir,
Kursam şurasını Karaözü'nün.

 

29.08.2007
 

Merak ediyorsan Karaözü'nü,
Çiçekler dallara dolduğunda gör,
Cennet bahçelere çevir yüzünü,
Kışlar geçip bahar olduğunda gör.

Kızılırmak coşar deli divane,
Zaman döner durur sanki pervane,
Şahruh manzarası pekte şahane,
Seller sular coşup geldiğinde gör.

Genç ihtiyar yazın yollara düşer,
Elinde çantası birer ikişer,
Varır istasyona menzile girer,
Tren düdüğünü çaldığında gör.

Halaylar dizilir düğün olanda,
Sanma ki yer kalır koca harmanda,
Bir yanda erkeği hanım bir yanda,
Baş çeken mendili aldığında gör.

Bu böyle bir döngü değişmez kader,
Her sene yeniden tekerrür eder,
Uzak yakın demez sılaya gider,
İnsana bir merak saldığında gör.

Kış gelince günler pekte kısalır,
Ortalığı garip bir hüzün alır,
Gurbetçiler döner evler boşalır,
Bir edi bir büdü kaldığında gör.

25.03.2009
 

Eridi mi Kalenderin karları ?
Bahar geldi mi ki Karaözü'ye ?
Seller doldurdu mu derin yarları ?
Bahar geldi mi ki Karaözü’ye ?

Sılayı andıkça yüreğim sızlar,
Orda başka güzel baharlar, yazlar,
Çapaya çıktı mı gelinler, kızlar ?
Bahar geldi mi ki Karaözü’ye ?

Yüreğimde özlem büyüyor ona,
Kış ayları zor geliyor insana,
Mart ayı da çıktı erdik Nisana,
Bahar geldi mi ki Karaözü’ye?

Çözüldü mü Kızılırmağın buzu ?
Meleşir oldu mu oğlakla kuzu ?
Ektiler mi kavun ile karpuzu ?
Bahar geldi mi ki Karaözü'ye ?

Ne desem geçmiyor gönlümün yası,
Neylersin bu gurbet ekmek parası,
İçimde depreşir sıla sevdası,
Bahar geldi mi ki Karaözü’ye ?

Cemreler düştü mü suya,toprağa ?
Ayak basıldı mı bostana bağa ?
Güller büründü mü yeşil yaprağa ?
Bahar geldi mi ki Karaözü'ye ?

Açıldı mı karla kaplı yolları ?
Güne serdiler mi kışlık çulları ?
Tomurcuk sardı mı çıplak dalları ?
Bahar geldi mi ki Karaözü'ye?

Varıp soluklansam yüksek bir yerde,
Şahruh köprüsünde orta kemerde,
Ekmeği havası deva her derde,
Bahar geldi mi ki Karaözü'ye ?

25.09.2009  Ankara
 

Kimler geldi kimler geçti,
Çoğu bu dünyadan göçtü,
Zaman bir kuş gibi uçtu,
Karaözü istasyonu,
Hak etmedin sen bu sonu.

Trenlerin tehirlidir,
Yolcun köylü şehirlidir,
Görünüşün kahirlidir,
Çağdaş olmak başka konu,
Hak etmedin sen bu sonu.

Duvarında boyan dökük,
İstasyonun adı sökük,
Yolcuların boynu bükük,
Kim çözecek bu sorunu,
Hak etmedin sen bu sonu.

Kaç trene selam durdun,
Uzakta çile doldurdun,
Beni yüreğimden vurdun,
Sakın ha unutma şunu,
Hak etmedin sen bu sonu.

Kesilmiş bayrak direği,
Demek kalmamış gereği,
Sızlar görenin yüreği,
Ben anlamam onu bunu,
Hak etmedin sen bu sonu.

Yaslanmışsın bir yamaca,
Kilitlenmiş kapı baca,
Kapatıldın ne amaca,
Hatırlatma bana onu,
Hak etmedin sen bu sonu.

Hep beklerdik beklemede,
Şaka,sohbet ede ede,
Yol etmiştik gele gide,
Karaözü istasyonu,
Hak etmedin sen bu sonu.

(Bu şiir yazıldığında istasyon viraneydi)

13.03.2005
 

Sordum neresi burası,
Dediler ki " Karaözü
Orda insanların hası ?
Dediler ki " Karaözü"

İlim orda irfan orda,
Şiir orda ilham orda,
Dedim hangi vatan orda,
Dediler ki " Karaözü"

Kızılırmak,boz bulanık,
İnsanının bağrı yanık,
Dağlarında kekik anık
Dediler ki " Karaözü"

Okuturlar kızlarını,
Kesemezler hızlarını,
Işık sarmış yüzlerini,
Dediler ki Karaözü,

Bağı bahçeyi bilirler,
İlklerde önde gelirler,
İlerlerler yükselirler,
Dediler ki Karaözü.

26.06.2007
 

Kenarından Kızılırmak geçerken,
Kurugöl ovası kıraç mı kalsın ?
Her tarafta türlü çiçek açarken,
Kurugöl ovası kıraç mı kalsın ?

Beş on kilo kavun karpuz yetmeli ,
Pazara gidince para etmeli,
Çiftçimizin sıkıntısı bitmeli,
Kurugöl ovası kıraç mı kalsın ?

Su damlasın fidanların dibine,
Para girsin insanların cebine,
Dün olduğu gibi yarın da yine,
Kurugöl ovası kıraç mı kalsın ?

Bir tarafa fabrikayı kuralım,
Kazanmanın ayırdına varalım,
Fırsat elimizde neden duralım,
Kurugöl ovası kıraç mı kalsın ?

Susuzsa yarılır toprağın teni,
Kıtlıkta bırakır güzel ülkeni,
Bir sürü teknikler var iken yeni,
Kurugöl ovası kıraç mı kalsın ?

Çevirelim ırmak aksın batağa,
Dönüşsün tarlalar bostana bağa
Güç versin çatlamış kıraç toprağa,
Kurugöl ovası kıraç mı kalsın ?

Suyu çıkaralım dönme dolaptan,
Bereket fışkırsın kıraç topraktan,
Bizi gören örnek alsın etraftan,
Kurugöl ovası kıraç mı kalsın ?

Balıklar oynaşsın gölün içinde,
Toprak sevdalansın selin içinde,
Örnek olmalıyız elin içinde,
Kurugöl ovası kıraç mı kalsın ?

Gerek var mı daha fazlaca söze ,
Çok gelir katacak gelirimize,
Atamızdan miras,burası bize,
Kurugöl ovası kıraç mı kalsın ?

12.06.2007
 

Onun adı Kadir Kahya,
O düşünmüş bu buluşu,
Belki de onunla başlar,
Kasabamın kuruluşu.

Bakıyormuş ileriye.
Varmış konmuş teneliye,
Orda kurmuş değirmeni,
Un ,bulgur yapayım diye,
İlk bu etkiledi beni,

Erenlerden biri bir gün,
Demiş ki Kadir Kahya’ya:
“Keltepeye çıkarmı su ?”
Şöyle bakmış etrafına,
Göstererek eli ile:
“Elbet çıkar ey erenler,
Keltepeye çıkmaz mı su ?
Çıkar hem de çağlar bile.”

Ne pompa var o devirde,
Ne bir metre su borusu,
Nasıl bilmiş bu sorunu?
Alim adammış doğrusu,
Bizler onların torunu,
Keltepeye çıkacak su.
Bence bulmuş yanıtını,
Erenlerin bu sorusu.

Verir isek hep el ele,
Keltepe yeşillenecek,
Kasabamın şen korusu,
Tek sorun var gönül vermek,
Belki çağlamasa bile,
Keltepeye çıkacak su.

Suyu yoktu asırlardır,
Yeri bayır,toprağı kır,
Ondandı adı Keltepe,
Şimdi suya kavuşacak,
Artık adı Yeşiltepe.
Bu iş büyük önem taşır,
Bizlere de bu yaraşır.

Vay be Şahruh köprüsü !
Dergimizin adı ve kapak süsü.
Bilmem kim kardı harcını,
Kim çıkardı taşını,derinden,
Nelere şahit oldun,
Sen tanırsın,
Seferbirliğe gidip,dönmeyenleri,
Sen uğurladın gurbete gidenleri,
Kimler geldi geçti üzerinden,
Dünyanın her yerinden.
Her milletten her dinden.

Vay be Şahruh köprüsü !
Ta tünelden fark edilir muhteşem görüntüsü
Temelinde ardıç ağaçları ,
Taş kemerler görkemli,
Yorgunluk yok hiçbir taşında,
Hayran hayran bakarım,
Her duruşumda başında,

Vay be Şahruh köprüsü !
Anlatmakla bitmez öyküsü.
Karaözü'nün tarihinde en büyük gurur.
Bir hoş olurum, onu her görüşümde,
Aklım dimağım durur,
Görsem inanmam düşümde,
Dilim damağım kurur.
Dile gelip anlatsa bildiklerini,
Sayfaları doldurur.

Vay be Şahruh köprüsü!
Üzerinden geçer, sığır, koyun sürüsü,
Yılmadın usanmadın,
Dizginledin azgın suları,
Göğüsledin selleri,
Hala hizmet vermektesin,
Yeni yapılmış gibi,
Öyle anlıyorum ki
Sevdin bizim elleri.

Vay be Şahruh köprüsü!
Asırların hoşgörüsü,
Çok sular gelir geçer kucağından,
Kızıldağ’dan, Sivas’tan, Eğerci bucağından.
Gelişen çağ utanır senden,
Kim demiş yaşlısın diye.
Henüz 600 yaşındasın,
Nice yılları eskitir duruşun,
Daha yolun başındasın.
Kaç nesildir, Kızılırmaktasın,
Kemerlerin meydan okur geleceğe,
Sapasağlam durmaktasın.

Hadi anlat bana Şahruh köprüsü,
Hangi dağdan geldi kemer taşların ?
Irmak gerdanlığı,köyümün süsü,
Beş yüz altı yüz mü kaçtır yaşların?

Kağnılar geçerdi senden bir zaman,
Ağır tırlar geçer şimdi pek yaman,
Sakın ha yıkılma aman ha aman,
Onca yüke göğüs gersin döşlerin.

Kemerlerin hilal kaşın sayılır,
Seni gören hayran olur bayılır,
Sana bir şey olsa hemen duyulur,
Kimse ağrıtmasın sakın başların.

Gurbete gideni uğurlayan sen,
Gurbetten geleni ağırlayan sen,
Çevremize ünümüzü yayan sen,
Temeline kimler koydu harçların.

Su ile dolarsın bahar ayında,
Balıklar oynaşır küçük koyunda,
Benzerlerin vardır bir çok yayında,
Fakat senden yorgun durur eşlerin.

Domuz burnun yarar durur selleri,
Senden geçer insanların yolları,
Kem gözlüdür bilmez misin elleri,
İlelebet açık olsun şansların.

Kızılırmak donar buz tutar yüzü,
Pekte soğuk geçer baharı güzü,
Senden mahrum etme sakın ha bizi,
Yeni bir köprü mü yoksa düşlerin ?

Sana daha çoktur ihtiyacımız,
Sen sembolümüzsün, başta tacımız,
Senden ayrılırsak artar acımız,
Her zaman düzenli gitsin işlerin.

04.06.2010 / ANKARA

Ne hoş bir manzara var,
Suyun indiği yerde.
Dere pek nazlı akar,
Suyun indiği yerde.

Otursam da dinlensem,
Su içip serinlensem,
Şöyle kendime gelsem,
Suyun indiği yerde.

Sel gelir haşır haşır,
Taşı toprağı taşır,
Dere ırmak karışır,
Suyun indiği yerde.

Sağı solu ağaçlık,
Sularda dolu balık,
Toplansın kalabalık,
Suyun indiği yerde.

Her zaman aklım kalır,
Yeşiiliğe tapılır,
Neler neler yapılır
Suyun indiği yerde.

İlginç bir yer burası,
Harika manzarası,
Çok hoştur oturması,
Suyun indiği yerde.

02.06.2010
 

Kara tiren daha fazla bekleme,
Hadi yürü Karaözü’ye gidelim.
Yolda kalıp rötarları ekleme,
Hadi yürü Karaözü’ye gidelim.

Yeter artık çok bekledik burada,
Dost arkadaş toplanmıştır orada,
Onlar gibi bizde erek murada,
Hadi yürü Karaözü’ye gidelim.

Şimdi yaz sezonu insanlar geldi,
Yüreğimde hasret pekte yükseldi,
Sılanın özlemi sinemi deldi,
Hadi yürü Karaözü’ye gidelim.

Arttıkça artıyor içimde umut,
Hareket memuru versene komut,
Durma çal düdüğü,rayı sıkı tut,
Hadi yürü Karaözü’ye gidelim.

Dilerim tirenler kesmez önünü,
Yetişip görelim köy düğününü,
Çıkalım tünelden çal düdüğünü,
Hadi yürü Karaözü’ye gidelim.

Büyük şehir sevenlerine kalsın,
Gidişimiz şöyle muhteşem olsun,
İçerime sevgi selleri dolsun,
Hadi yürü Karaözü’ye gidelim.

Gece yola çıksak diyorum hanı,
Kayseri’ye varsak kuşluk zamanı,
Geçip Tuzhisar’ı, Sarıoğlan’ı,
Hadi yürü Karaözü’ye gidelim.

Hasret gidereyim anamla bu yaz,
Neylersin zaman dar izinimiz az,
Makasın başında yavaşla biraz,
Hadi durda Karaözü’ye gidelim.

Sen dolan gel Erzurum’u Sivas’ı,
Seni bekler palandöken yaylası,
Açılsın gözümün gönlümün pası,
Hadi yürü Karaözü’ye gidelim.

Yürüyelim Kurugöl’ün düzünü,
Tez geçelim Kızılırmak özünü,
Memlekete doğru çevir yüzünü,
Hadi yürü Karaözü’ye gidelim.

05.07.2010/Ankara
 

Bağlarında salkım salkım üzümü,
Memleket dediğin böyle olmalı,
Dinleyin de anlatayım sözümü,
Memleket dediğin böyle olmalı,

Okuturlar oğlu ile kızını,
Gericilik kesemedi hızını,
Aşıklar özgürce çalar sazını,
Memleket dediğin böyle olmalı.

Çalışır insanı iş mi dayanır,
Aydınlanır her gün biraz uyanır,
Halaylar dizilir harman mı alır,
Memleket dediğin böyle olmalı.

Kızılırmak altın kemer belinde,
Sevgi kokar sularında selinde,
Kitabı kolunda kalem elinde,
Memleket dediğin böyle olmalı.

Aydınlık yolunda yürüyen biziz,
Bilim dünyasında eriyen biziz,
Hakkın asasını sürüyen biziz,
Memleket dediğin böyle olmalı.

Trenin sesinden her taraf inler,
Kuru göl ovası yatar ekinler,
Büyüğün sözünü küçükler dinler,
Memleket dediğin böyle olmalı.

Yurdun her yanında neferlerimiz,
Atanın izidir belli yerimiz,
Toprağı ıslatır alın terimiz,
Memleket dediğin böyle olmalı.

Şahruh ne muhteşem görünür durur,
Güneş doğar şavkı sulara vurur,
Kasabamız için ne büyük gurur,
Memleket dediğin böyle olmalı.

Kadın erkek omuz omuza vermiş
El ele tutunca fidan yeşermiş,
Çalışmış hepsi de amaca ermiş,
Memleket dediğin böyle olmalı.

Çağdaş bir yaşantı,çağdaş bir kılık,
Hepsi özgürlükçü olmaz ayrılık,
Adı Kara ama ufku aydınlık,
Memleket dediğin böyle olmalı.

08.07.2010/Ankara
 

Halkımızı yönlendirmek,
Size düşer, bize düşer.
Kale parkı şenlendirmek,
Size düşer, bize düşer.

Tüm kalplere sevgi ekmek,
Gençleri doğaya çekmek,
Keltepeye ağaç dikmek,
Size düşer, bize düşer.

Suyu kanala saptırmak,
Akan sudan nasip kapmak,
Kuru gölü gölet yapmak,
Size düşer, bize düşer.

Üstte dere altta ırmak,
Yakışmıyor tembel durmak,
Bankayı tekrar kurdurmak,
Size düşer, bize düşer.

Bilim deryasında uçmak,
Çevremize bilgi saçmak,
İstasyonu tekrar açmak,
Size düşer, bize düşer.

Gezdim bütün Türkiye'yi
Varmı kasabamdan iyi?
Canlandırmak Teneliyi,
Size düşer, bize düşer.

Elma ,Ceviz ,Girebolu
Kaplamalı sağı solu,
Hep çalışmak dolu dolu,
Size düşer, bize düşer.

Bitmeli sırt üstü yatmak,
Gölgelerde keyif çatmak,
Fabrikaya temel atmak,
Size düşer, bize düşer.

Atanın izinden gitmek,
Fakir halka hizmet etmek,
Yeniliği benimsetmek,
Size düşer, bize düşer.

Nevzat ERDOĞAN

Ziraat Yük. Müh.
 

Uzaklardan geldim sana,
Ne şirinsin Karaözü,
Dur bakayım kana kana,
Ne şirinsin Karaözü,

Soran var mı nedir halın,
Bağın ,bahçen, gülün, dalın,
Tören güzel ,dilin yalın,
Ne şirinsin Karaözü,

Okur yazar insanların,
Eğitimdir gerçek varın,
Dosta açıktır kolların,
Ne şirinsin Karaözü,

Yurdu sarmış neferlerin,
Görev yapar bunca erin,
Yamaca yaslanmış yerin,
Ne şirinsin Karaözü,

Kızılırmak durgun akar,
Şahruh ona hayran bakar,
Sanma gönül senden bıkar,
Ne şirinsin Karaözü,

İlk tünelden görünürsün,
Hizmet gelmez yerinirsin,
Yeşillere bürünürsün,
Ne şirinsin Karaözü,

Gurbet elde evlatların,
Onlar senin gerçek varın,
Ta ezelden,bu gün,yarın,
Ne şirinsin Karaözü,

Sana gelen seni bulur,
Gitmesem içim burkulur,
Atamızdan kalan gurur,
Ne şirinsin Karaözü,

Tren gelir katar olur,
Kalbim gürp gürp atar olur,
Sensiz halim beter olur,
Ne şirinsin Karaözü,

Suyun içtim pınarından,
Geçtim ırmak kenarından,
Hep umutlu ol yarından,
Ne şirinsin Karaözü,

08.07.2010
 

 Virane bir bağım Karaözü’de,
Yaprağım kurumuş, dalım perişan.
İnsanların beni görmez gözü de,
Toprağım perişan, halım perişan.

Babanın, dedenin geçimiydim ben,
Büyük annenizin seçimiydim ben,
Her türlü yeşilin biçimiydim ben,
Yeşilim perişan alım perişan.

Belleyenim yoktur asma dibini,
Çoktandır görmedim bağ sahibini,
Kim yapacak işlerin takibini,
Ağacım perişan, çalım perişan.

Kurumuş dallarım kayısım çilli,
Uzaktan görenler sanır siğilli,
Halimi soran yok bir tatlı dilli,
Bülbülüm perişan, gülüm perişan.

Seneler var meyve tutmaz dallarım,
Rüzgar eser bedenimi sallarım,
Çoktan beri kesilmiştir yollarım,
Geçidim perişan, yolum perişan.

Bilmem nice olur bu işin sonu,
Yılların ihmali hep aynı konu,
Bakalım anlar mı birisi beni,
Bir ben değil sağım solum perişan.

Koruk oldu,üzüm olmadı bağım,
İçimi burkuyor o eski çağım,
Senelerdir su görmedi toprağım,
Yandım susuzluktan dilim perişan.

Yıllar var ki yok ziyaret edenim,
Yaban otlar sardı bütün bedenim,
Belki de bu işte bütün suç benim,
Gurbet icat oldu, elim perişan,

Nevzat ERDOĞAN

Kızılırmak boz bulanık akıyor,
Yatağı su dolamamış gördün mü?
Koca Şahruh şaşırmışta bakıyor,
Hiç kimse ders alamamış gördün mü?

Bozulmuş bağların dalı yaprağı,
Dikenler dalamış bostanı bağı,
Bağlardan çekilmiş insan ayağı,
Koruk uzüm olamamış gördün mü?

Kirlenmiş deremiz suyu kapkara,
Seyirci kalırız hep olanlara,
Arkadaş bu suçu kendinde ara,
Kimse çözüm bulamamış gördün mü?

Her gelen gün öncekini aratır,
Gelen giden hep geçmişi anlatır,
Bu gidişat geleceği karartır,
Bunu kimse bilememiş gördün mü ?

Ne yaparsın düzelmiyor halimiz,
İter kakar boş durmuyor elimiz,
Hoş tatları hatırlamaz dilimiz,
Damakta tat kalamamış gördün mü ?

Elbet zaman kötü,insanlar bozuk,
Eskiyle avunur olduk ne yazık,
Yine bize batar sivrilen kazık,
Bunu kimse bilememiş gördün mü ?

Nevzat ERDOĞAN

Ziraat Yük. Müh.

29.07.2009
 

Varıp oturayım kenar taşına,
Ben sana hayranım Şahruh köprüsü,
Bunca yıldır neler geldi başına,
Ben sana hayranım Şahruh köprüsü.

Pırıl pırıl suyun vardı,

Kurumuşsun Ak pınarım!...

Her yanından su çıkardı,

Kurumuşsun Ak pınarım!...

Su taşırdık testilerde,

Anılar çok eskilerde,

Suyunu mu kestiler de,

Kurumuşsun Ak pınarım!...

Eteğinde arkın mı var,

Gelecekten korkun mu var,

Kuru gölden farkın mı var,

Kurumuşsun Ak pınarım!...

Kenarında cılga yolun,

Kalkmaz olmuş elin kolun,

Viranedir sağın solun,

Kurumuşsun Ak pınarım!...

O günler eskide kaldı,

Sularını kimler çaldı?

Yoksa  ömrün mü  kısaldı?

Kurumuşsun Ak Pınarım!...

Eğilipte su içerdik,

Kenarında ekmek yerdik,

Biz mi sana zarar verdik

Kurumuşsun Ak Pınarım!...

Karlar yağsın dağlarına,

Bülbül konsun bağlarına,

Dönsen eski çağlarına,

Kurumuşsun Ak pınarım!...

16.10.2006

Not: Şimdilerde Akpınarımızdan bilek kalınlığı su akıyor.Bu şiiri yazdığımda  Akpınarın gözünde az bir su birikintisi vardı ve içinde böcekler geziyordu.

Yüce dağlar kalkan oldu araya,

Bu yaz yine gidemedim köyüme.

Bir engel mutlaka girer sıraya,

Bu yaz yine gidemedim köyüme.

Çok özledim ekmeğini aşını,

Şahruh köprüsünü, kemer taşını,

Hacat pınarını, Vasıl başını,

Bu yaz yine gidemedim köyüme.

Orada buluşur dostlar yarenler,

Sohbet eder okumuşlar erenler,

Gurbet elde beni üzgün görenler,

Bu yaz yine gidemedim köyüme.

Başımıza bela gurbet elleri,

Gidenler bir daha dönemez geri,

Deli gönül laf dinlemez serseri,

Bu yaz yine gidemedim köyüme.

Özledim bağları akan suları,

Serin gecelerde hoş uykuları,

Tadamadım o güzel duyguları,

Bu yaz yine gidemedim köyüme.

Güz ayları gelir günler kısalır,

Aklım fikrim bağda bahçede kalır,

İçim geçer beni bir merak alır,

Bu yaz yine gidemedim köyüme.

 05.09.2010/Ankara

Salkım salkım iri iri,

Teneli’nin üzümleri.

Gitti artık gelmez geri,

Teneli’nin üzümleri.

Durur sandık ilelebet,

Damaklarda bu hoş lezzet,

Kollu kollu sepet sepet,

Teneli’nin üzümleri.

Yoktur dibini belleyen,

Ne budayan ne elleyen,

Unutamaz asla yiyen,

Teneli’nin üzümleri.

Sunabilsek pazarlara,

Kazanırdık büyük para,

Beyaz beyaz kara kara,

Teneli’nin üzümleri.

Seni bizden kimler aldı,

Tadın damağımda kaldı,

Tanen etli tadın baldı,

Teneli’nin üzümleri.

Susuz kaldın oldun harap,

Senin gitmen büyük azap,

Hem sirkesin hemi şarap,

Teneli’nin üzümleri.

Ekin zamanı yetersin,

Fazla sürmez tez bitersin,

Emek ve ilgi beklersin,

Teneli’nin üzümleri.

13.09.2010

Uzaklardan ahkâm kesen yabancı,

Sen benim köyümü ne bileceksin?

Yeter sana yaptığının utancı,

Sen benim köyümü ne bileceksin?

Beşik omuzunda çocuk kolunda,

Kızgın sıcaklarda şelek dalında,

Yalın ayak yürüdün mü yolunda?

Sen benim köyümü ne bileceksin?

Senin yurdun nere nasıl biriydin?

Yolumu şaşırdın nerden geliydin?

Kağnıyı mı koştun çarık mı giydin?

Sen benim köyümü ne bileceksin?

Bilmem sende kimsin ne ola adın?

Yoksa bu elleri çok mu aradın?

Toprak arklar ile su mu suladın?

Sen benim köyümü ne bileceksin?

Sanma ki değişmez bu kara yazı,

İş başa düşünce görürsün bizi,

Çektin mi ki kış ayları ayazı?

Sen benim köyümü ne bileceksin?

Şahruh köprüsünden kaç kere geçtin?

Tohum pınarından sular mı içtin?

Ekine mi gittin orak mı biçtin?

Sen benim köyümü ne bileceksin.

Hep boş konuşuyor düşük çenesi,

Dolaşıp fırlanıp geri dönesi,

Bizi biz biliriz sen neyin nesi?

Sen benim köyümü ne bileceksin?

İmece dedin mi koşar alayı,

Atamızdan gördük biz bu olayı

Seyrettin mi harmandaki halayı?

Sen benim köyümü ne bileceksin?

Hemi aydınız biz hemi Bektaşi,

Serde yanan hep aydınlık ateşi,

Koskoca âlemde bulunmaz eşi,

Sen benim köyümü ne bileceksin?

Yaşlısı genciyle kadını kızı,

Atatürk yolunda kesilmez hızı,

Bre cahil yaban elin yobazı,

Sen benim köyümü ne bileceksin?

07.09.2010 /ANKARA